MADEinMONTENEGRO.com
 

Go Back   MADEinMONTENEGRO.com > Društvo > Politika

Notices

Politika Za rasprave bez vrijedjanja



Reply
 
Opcije Teme Način Prikaza
Old 23-07-07, 18:54   #1
Liv
Carpe Diem
 
Liv's Avatar
 
Registrovan: Aug 2006
Lokacija: Nicija zemlja
Age: 33
Postovi: 6,805
Liv has disabled reputation
Default Hiroshima i Nagassaki

Za ovu temu vazi isto sto i za onu o Chernobylu...
Mozete da postujete zanimljive sajtove o ovim dogadjajima kao i sve podatke i saznanja koja imate o tome...

Atomski napad na Hirošimu i Nagasaki desio se 6. i 9. augusta 1945.godine, i bio je direktan povod za japansku kapitulaciju 15.augusta kojom je završen Drugi svjetski rat. Pretpostavlja se da je 129.000 ljudi poginulo u napadima, a da je dva puta više umrlo od direktnih posljedica: radijacije, gladi, opekotina itd. Šezdeset godina poslije napada, ljudi i dalje umiru od posljedica atomskih bombi, jer je kod preživjelih ustanovljen nadprosječan broj oboljelih od raka i visokog krvnog pritiska.

Atomske bombe na Hirošimu i Nagasaki su bile prve i do sada jedine, takve bombe koje su korištene u ratu. Ta dva grada su postali važan simbol u borbi za svijet bez atomskog oružja.

Prethodna dešavanja

U junu mjesecu 1945. godine su Japanci bili potučeni na svim većim frontovima. Međutim, Japan nije bio pobjeđen i pretpostavljalo se da su imali 2 miliona vojnika i jedan veći broj pilota kamikaza spremnih da po svaku cijenu brane japanska ostrva. Američko ratno rukovodstvo je htjelo izbjeći invaziju ostrva jer su znali da bi imali velike gubitke u ljudstvu. Iako je japanski car uvidio da je rat izgubljen i htio ga je okončati što prije, japansko ratno vodstvo je još uvijek mislilo da imaju šanse za pobjedu te nije prihvatalo ni pomisao na kapitulaciju. U Potsdamskoj deklaraciji od 26. jula 1945. savezničke sile su zaprijetile Japanu sa "totalnim razaranjem" ukoliko ne prihvate kapitulaciju, što je japanska vojska energično odbila.

Istovremeno sa tim dešavanjima, naučni projekt pod imenom "Manhattan project" je završio radove započete 1942. godine - rad na atomskom naoružanju koje je bilo namjenjeno da se upotrijebi u ratu protiv nacističke Njemačke. Iako su nacisti kapitulirali 9. maja, radovi na projektu su nastavljeni; testiranje ove moćne bombe 13. jula je završeno sa dobrim rezultatima. Američki predsjednik Harry S. Truman je htio brz završetak rata sa Japanom i odobrio je korištenje atomske bombe, da bi se na taj način Japan primorao na kapitulaciju.

Izbor Hirošime i Nagasakija za ciljeve napada

Napadima su prethodile intenzivne diskusije o izboru ciljeva napada. Osnovni preduslov je bio da ciljevi moraju imati vojnu važnost. Jedan od prijedloga, stari japanski carski grad Kjoto, je otpao. Umjesto toga, izabrani su gradovi Hirošima i Kokura. Od svih 66 većih gradova u Japanu, 59 ih je bilo već dosta razrušeno u ranijim napadima, a ova dva grada su do tada bila uglavnom pošteđena od većih razaranja. Zbog velike oblačnosti nad Kokurom na dan napada, avioni su nastavili prema Nagasakiju pa je bomba bačena na taj grad, iako je oblačnost bila još veća. Alternativa je bila da se napad odgodi.
__________________
“I’ve had a lot of worries in my life, most of which never happened.”
Liv is offline  
Reply With Quote
Old 23-07-07, 18:56   #2
Liv
Carpe Diem
 
Liv's Avatar
 
Registrovan: Aug 2006
Lokacija: Nicija zemlja
Age: 33
Postovi: 6,805
Liv has disabled reputation
Default

Napad na Hirošimu


Hirošima poslije napada

Prva atomska bomba, Little Boy, pala je na industrijski grad Hirošima ujutro 6. augusta 1945. godine u 8 sati i 15 minuta. Bila je to bomba bazirana na uranu, sa razarajućom moći od 15-16 kilotona TNT-a (iako neki izvori imaju drugačije podatke, ovaj se smatra najpouzdanijim). Bomba je imala formu cilindra, 305 cm dužine, dijametra 71 cm a bila je teška oko 4 tone (4 000 kg), od toga je 60 kg bio uran.

Napad je predvodio pukovnik Paul Tibbets koji je upravljao avionom iz kojeg je bačena bomba na Hiroshimu - Enola Gay. Učestvovalo je 7 aviona tipa B-29. Bomba je bačena sa visine od 10.000 metara, a detonirala se oko 550-580 metara iznad zemlje s ciljem da se dobije maksimalan efekat.

Između 90.000 i 120.000 stanovnika Hirošime i okolnih sela je prema pretpostavkama ubijeno na licu mjesta u detonacijama ili od posljedica ranjavanja u nekoliko narednih dana.
__________________
“I’ve had a lot of worries in my life, most of which never happened.”
Liv is offline   Reply With Quote
Old 23-07-07, 18:57   #3
Liv
Carpe Diem
 
Liv's Avatar
 
Registrovan: Aug 2006
Lokacija: Nicija zemlja
Age: 33
Postovi: 6,805
Liv has disabled reputation
Default

Napad na Nagasaki


Nagasaki, 9. august 1945. Član posade jednog od B-29 aviona slikao je ovaj gljivičasti oblak visine 18 km.

Druga bomba, Fat man, pala je na grad Nagasaki 9. augusta u 11 sati i 2 minute prije podne. Ova je bomba imala još jaču razarajuću moć nego prva, cirka 21-25 kilotona TNA-a, a eksplodirala je na oko 500 metara visine. Imala je formu jajeta, dužina 325 cm, dijametar od 153 cm, a njena težina je bila 4 650 kg. Ova je bomba bila bazirana na plutonijumu.

Prvobitni cilj napada je bio grad Kokura ali zbog velike oblačnosti i nepogodnih vremenskih prilika, avioni su nastavili prema Nagasakiju pa su bombe bačene na taj grad, iako je oblačnost bila još veća. Alternativa je bila da se napad odgodi. Pretpostavlja se da je u ovom gradu poginulo između 60.000 i 70.000 ljudi u direktnom napadu ili u nekoliko narednih dana.

Ovaj napad je predvodio major Charles W. Sweeney, u avionu tipa B-29 pod imenom Bock's Car.
__________________
“I’ve had a lot of worries in my life, most of which never happened.”
Liv is offline   Reply With Quote
Old 23-07-07, 18:59   #4
Liv
Carpe Diem
 
Liv's Avatar
 
Registrovan: Aug 2006
Lokacija: Nicija zemlja
Age: 33
Postovi: 6,805
Liv has disabled reputation
Default

Vojno-politički rezultati napada

Atomski napadi na Hirošimu i Nagasaki dali su japanskom caru mogućnost da se suprostavi vojnom vrhu koji je bio protiv bilo kakvog oblika predaje. Njegov govor emitovan na radiju 14. augusta u kojem je rekao da Japan "mora prihvatiti situaciju i snositi posljedice" smatra se završnom riječi rata, što se tiče Japana. Dan poslije, 15. augusta 1945. godine, Japan je kapitulirao, a ugovor o kapitulaciji potpisan je 2. septembra na američkom ratnom brodu USS Missoury u blizini Tokija.

Trebalo je mnogo vremena da bi svijet shvatio potpune posljedice atomskog bombardovanja zbog cenzure koja je uslijedila prema preživjelima i novinarima. Čak ni danas nisu poznate potpune cifre o poginulima.

Debata o ispravnosti bombardovanja


Za

Američki zvanični stav glasi da je do atomskog bombardovanja moralo doći jer bi posljedice invazije na japanska ostrva uzela prevelike žrtve. Do tada je već oko 200.000 američkih vojnika poginulo samo u ratu sa Japanom, u borbi za Okinavu maj-juni 1945 poginulo je oko 110.000 japanskih i 12.000 američkih vojnika. Japanske trupe su grčevito branile svaki pedalj zemlje sa svim mogućim sredstvima, civilne žrtve su se mjerile u stotinama hiljada.

Do predsjednika Trumana su došle procjene da bi moguća invazija mogla koštati života oko pola miliona američkih vojnika i još više japanskih civila, sa obzirom na bitku za Okinavu i žestinu tamošnjih borbi. Iako je broj žrtava od atomskih bombi premašio sve procjene (radijacija je bila i tada poznata, ali njen efekat je bio podcjenjivan), smatra se da bi broj žrtvava jednog konvencionalnog rata, uključujući invaziju japanskih ostrva i borbe lice u lice, odnio daleko više života.

Branioci atomskih napada takođe podsjećaju na naredbu izdatu od japanskog ministarstva odbrane 1. augusta 1944. godine, u kojoj se prijeti strijeljanjem preko 100.000 zarobljenih savezničkih vojnika u slučaju američke invazije japanskih ostrva.

Neki historičari tvrde da su SAD htjele brz završetak rata da bi na taj način izbjegli sovjetski prodor na istok.

Protiv

Kritičari atomskog bombardovanja tvrde da je Japan pokušavao početi pregovore o kapitulaciji, ali da su ih Amerikanci ignorisali. Umjesto toga, upotrijebili su atomsko naoružanje najviše da bi prestrašili buduće neprijatelje, Sovjetski savez. Takođe se špekuliše da SAD nisu htjele da veliki novac uložen u Manhattan projekat ode u nepovrat bez da se novo oružje upotrijebi.

Neki kritičari takođe tvrde da ni iz vojno-strateškog pogleda nije bilo razloga za upotrebu atomskih bombi. Velika bombardovanja i razaranja japanskih gradova su već bila uništila njihovu vojnu industriju i prehrambenu proizvodnju do te mjere da su bili u kritičnom stanju. Na to se mora dodati sovjetsko proglašenje rata Japanu; pitanje nije bilo da li su Japanci spremni na nastavak ratovanja - oni više nisu mogli ratovati zbog nedostataka oružja i prehrane.

Jedan od kritičara upotrebe atomskog naoružanja bio je i Albert Einstein. On je ranije, pod strahom da bi nacisti mogli napraviti atomsku bombu, zajedno sa drugim istaknutim fizičarima potpisao pismo u kojem se zahtjeva od predsjednika Roosevelta da usavrši atomsko naoružanje. Kada je kasnije vidio pustoš i razaranje na mjestu atomskih bombardovanja , predomislio se. Američki vojni generali Douglas MacArthur i Dwight D. Eisenhower su takođe bili kritičari upotrebe atomskog oružja.
__________________
“I’ve had a lot of worries in my life, most of which never happened.”
Liv is offline   Reply With Quote
Old 23-07-07, 19:03   #5
Liv
Carpe Diem
 
Liv's Avatar
 
Registrovan: Aug 2006
Lokacija: Nicija zemlja
Age: 33
Postovi: 6,805
Liv has disabled reputation
Default

60 godina A-bombe - Tajni atomski gradovi (3/6):
Hirošima, 8.15

Atomski udar je tokom jednog minuta usmrtio 66.000 i ranio 69.000 civila. Dve trećine građevina potpuno je srušeno, a grad je pretvoren u zgarište

piše: Slobodan Bubnjević

Ove nedelje navršava se 60 godina od eksplozije atomske bombe u Hirošimi. Američki B-29 bombarder "Enola gej" bacio je 6. avgusta 1945. na japanski grad uranijumsku bombu "Mali dečak" i pritom izazvao katastrofu velikih razmera i dugoročnih posledica. Nekoliko nedelja pre toga, pošto je 16. jula u okviru "Menhetn" projekta u Los Alamosu izvršena prva atomska proba sa plutonijumskom bombom "Gadžet", odlučeno je da se novo, atomsko oružje upotrebi kao završnica rata na Pacifiku.

Krajem jula, ratna krstarica "USS Indijanapolis" prenela je nuklearni materijal pripremljen u Los Alamosu do ostrva Tinijan na Pacifiku. Na ovom ostrvu u Marijanskom arhipelagu tajno je podignuta baza novoformiranog Strateškog vazduhoplovstva američke vojske. U bazi se nalazilo oko 1500 tehničara, pilota i oficira koji su prethodno bili posebno obučeni u Los Alamosu, gde se nalazio centar američkog atomskog projekta pod upravom generala Leslija Grouvsa i atomskog fizičara Roberta Openhajmera.


Pošto je isporučio strogo čuvani tovar, "USS Indijanapolis" isplovio je sa ostrva Tinijan, ali kao i većinu aktivnih i pasivnih učesnika u projektu "Menhetn", nije ga čekala vesela sudbina. Na povratku u luku, 30. jula presrela ga je japanska podmornica i potom torpedirala. Od posledica ovog napada "USS Indijanapolis" je potonuo, a od 1196 članova posade preživelo je samo 316 ljudi koji su tek mesecima potom saznali kakav su čudovišni tovar prevezli na Tinijan.



__________________
“I’ve had a lot of worries in my life, most of which never happened.”
Liv is offline   Reply With Quote
Old 23-07-07, 19:05   #6
Liv
Carpe Diem
 
Liv's Avatar
 
Registrovan: Aug 2006
Lokacija: Nicija zemlja
Age: 33
Postovi: 6,805
Liv has disabled reputation
Default

AVION NAD GRADOM: Komandant Strateškog vazduhoplovstva general Karl Spats dobio je 25. jula iz Vašingtona pisano naređenje za bacanje atomske bombe na dve od četiri predviđene mete u Japanu. Posle toga izvršene su poslednje pripreme na "Enoli gej". Kasno po podne 5. avgusta na Tinijan je stiglo odobrenje predsednika Harija Trumana za atomski napad na Japan. Tehničko osoblje iste večeri prefarbalo je na repu "Enole gej" oznake 393. borbene eskadrile u znak "R". Pošto je atomska bomba utovarena, bombarder je u rano jutro 6. avgusta krenuo na svoj tajni pohod sa lažnim oznakama.

Pod komandom pukovnika Pola Tibetsa, avion sa dvanaest članova posade uzleteo je u dva ujutru po lokalnom vremenu. Tokom višečasovnog leta kapetan Vilijam Parsons aktivirao je bombu sačinjenu od uranijuma U235 – iz bezbednosnih razloga bilo je predviđeno da "Mali dečak" ne bude aktiviran pre poletanja. Četiri sata kasnije, pukovnik Tibets obavestio je posadu o ciljevima misije, kao i da se u avionu nalazi najrazornije oružje u dotadašnjoj istoriji ljudske civilizacije.

Posle bezbednog leta do Japana, u 7.25 bombarder je stigao do Hirošime i počeo da kruži na visini od 1000 metara. Nešto pre toga, japanski radar registrovao je kako se približava američki bombarder i radio-vezom uzbunio okrug Hirošima. Međutim, kada je nad gradom počeo bezazleno da kruži samo jedan avion, činilo se da nema opasnosti. Bio je ponedeljak ujutru i stanovnici Hirošime započeli su svoje dnevne obaveze. Niko od 255.000 stanovnika grada nije mogao da očekuje pakao koji će uslediti.


EFEKTI EKSPLOZIJE: Pečurka nad Hirošimom,...

ŠESNAESTA SEKUNDA: U osam sati japanski radar registrovao je približavanje veće grupe aviona, ali posle prethodne lažne uzbune, malo ko je ozbiljno shvatio ovo upozorenje. Do Hirošime su tada pristigla dva aviona koja su pratila "Enolu gej" sa kamerama i naučnim instrumentima za osmatranje. Nekoliko minuta kasnije, pukovnik Tibets je putem radio-veze dobio obaveštenje da su vremenske prilike nad Hirošimom povoljne za detonaciju i posadi izdao naređenje da se grad bombarduje. Ispušten iz aviona "Mali dečak" je eksplodirao na visini od 680 metara iznad Hirošime.

Bilo je 8.15. Detonacija se dogodila u šesnaestoj sekundi ovog minuta. Do njegovog isteka odigrala se kataklizma, a grad star 500 godina iščezao je u čudovišnom belom oblaku zajedno sa sedamdeset hiljada ljudi. Unutar bombe, eksplodiralo je dinamitno punjenje koje je u jednu loptu spojilo dve polusfere sačinjene od izotopa uranijuma U235. Stvorena je kritična masa i pokrenuta je lančana reakcija. Pod udarima brzih neutrona, jezgra uranijuma počela su da se cepaju, oslobađajući pri svakom udaru po tri nova neutrona koja su lančano nastavljala fisiju jezgara. U ovom procesu gotovo trenutno oslobođena je ogromna toplotna energija.



.ruševina poznata kao Kupola atomske bombe;...

Jezgro bombe dostiglo je temperaturu od nekoliko miliona stepeni Celzijusa. Ovako oslobođena toplota formirala je vatrenu kuglu prečnika nekoliko kilometara koja je spalila zgrade, parkove i mostove Hirošime. Ljudi koji su se nalazili u blizini udara samo su videli jak bljesak, posle kog su bili trenutno sprženi u ognju koji je iznenada pao sa neba. U međuvremenu, struja vazduha pokrenuta eksplozijom usisala je prašinu i drugi materijal sa tla, stvarajući karakteristični oblak u obliku pečurke koji se podigao do visine od 12 kilometara.


...snimak razaranja iz arhiva Pola Tibetsa

Detonacija je istog trenutka pokrenula snažan udarni talas koji se od mesta udara širio poput zemljotresa, rušeći sve pred sobom u krugu prečnika deset kilometara. Pod silinom vazdušnog udara, ljudi zatečeni na otvorenom prostoru bili su pokidani i iskasapljeni, njihove lobanje pucale su od pritiska, udovi su bili otkinuti, došlo je do dekompresije krvnih sudova i unutrašnji organi su se pretvorili u pihtijastu kašu. Oni koji su se slučajno nalazili u zaklonu, unutar ili u blizini građevina bili su zgnječeni i zatrpani betonskim i drvenim konstrukcijama koje su pucale kao kristal.

Tokom atomske eksplozije oslobođena je velika količina neutrona i gama zraka. Smrtonosni zraci ozračili su stanovnike Hirošime koji su preživeli prvi udar, a mnogi od njih apsorbovali su fatalnu, prekomernu dozu radijacije. Na mestu udara došlo je i do emisije više vrsta radioakitvnih čestica koje su zagadile atmosferu, da bi potom, nošene vazdušnim strujama, godinama padale na zemlju kao spora, smrtonosna kiša.
__________________
“I’ve had a lot of worries in my life, most of which never happened.”
Liv is offline   Reply With Quote
Old 23-07-07, 19:06   #7
Liv
Carpe Diem
 
Liv's Avatar
 
Registrovan: Aug 2006
Lokacija: Nicija zemlja
Age: 33
Postovi: 6,805
Liv has disabled reputation
Default

TIŠINA NA VEZAMA: Eksplozija atomske bombe bačene na Hirošimu proizvela je efekat ekvivalentan eksploziji 15.000 tona eksploziva TNT (15 kilotona). Atomski udar je tokom jednog minuta usmrtio 66.000 i ranio 69.000 civila. Dve trećine građevina u Hirošimi potpuno je srušeno, a grad je pretvoren u zgarište. Efekti atomske bombe odnosili su žrtve i tokom narednih meseci. Stanovnici grada koji su preživeli ekploziju bili su ozračeni i umirali su od trovanja radijacijom. Njihova smrt dolazila je sporo, uz jezive, nepodnošljive bolove.

Mada su japanske vlasti započele raseljavanje preživelih, do kraja 1945. ukupan broj žrtava narastao je na 140.000. Uz sve to, dugoročno radioaktivno zagađenje tokom čitavog XX veka izazivalo je teške zdravstvene poremećaje i potonju smrt hiljada ljudi. Prema podacima grada Hirošime iz 2004. ukupan broj žrtava atomske bombe je 237.062 ljudi.

Neposredno posle atomskog udara, u Tokiju je primećeno da radio-stanica u Hirošimi ne emituje program. Operater japanske radio-mreže pokušao je telefonom da nazove grad, ali su i telefonske veze bile u prekidu. Dvadeset minuta kasnije, u telegrafskom centru u Tokiju primećeno je da je i glavni telegrafski vod prekinut severno od Hirošime. Do glavnog štaba japanske vojske tog jutra stiglo je nekoliko nejasnih i zbrkanih informacija o velikoj eksploziji u Hirošimi. Ove vesti potekle su iz male železničke stanice, udaljene 20 kilometara od grada.

Glavni štab pokušao je da kontaktira vojnu kontrolnu stanicu u Hirošimi. Međutim, sve veze su bile u prekidu. To je izazivalo čuđenje u Tokiju – u gradu nije postojalo značajnije skladište eksploziva, a nije primećen nikakav nagoveštaj većeg napada iz vazduha ili kopnene invazije. Hirošimu je tog jutra nadleteo samo jedan američki bombarder. U Tokiju niko nije verovao da se dogodilo išta dramatično, ali je japanske generale zbunjivala tišina na vezama. Kako bi se razjasnila zagonetka, jedan mladi oficir poslat je iz glavnog štaba da izvidi situaciju u Hirošimi.

Posle tri sata leta, na 150 kilometara od grada, japanski oficir i njegov pilot ugledali su jeziv prizor iz vazduha. Umesto Hirošime, videli su samo krug ruševina u plamenu, prekrivenih oblakom dima. Japanci su ubrzo započeli akciju spasavanja preživelih, ali tokom čitavog dana nisu znali šta je izazvalo takvu katastrofu. To se saznalo tek šesnaest sati posle atomskog napada, kada je u Vašingtonu iz Bele kuće objavljeno saopštenje za javnost.
__________________
“I’ve had a lot of worries in my life, most of which never happened.”
Liv is offline   Reply With Quote
Old 23-07-07, 19:07   #8
Liv
Carpe Diem
 
Liv's Avatar
 
Registrovan: Aug 2006
Lokacija: Nicija zemlja
Age: 33
Postovi: 6,805
Liv has disabled reputation
Default

RUZVELTOVA SMRT: U specijalnom saopštenju od 6. avgusta 1945, Bela kuća je obavestila javnost da je "najveća bomba koja je ikad korišćena u istoriji ratovanja" prethodnog jutra bačena na "Hirošimu, značajnu japansku vojnu bazu". Ovo saopštenje ne sadrži nijedan nagoveštaj o desetinama hiljada mrtvih i ranjenih civila, niti o detaljima atomskog napada koji je izveden bez ikakvog prethodnog upozorenja.

"To je atomska bomba. Ona koristi fundamentalne sile prirode. Sila iz koje Sunce crpi svoju snagu upotrebljena je protiv onih koji su izazvali rat na Dalekom istoku", piše u saopštenju koje je između ostalog prvi put obelodanilo da je tokom ratnih godina SAD tajno realizovala giganstki atomski projekat. "Rat u naučnim laboratorijama nosio je sudbonosni rizik na isti način kao rat u vazduhu, na moru i kopnu. Danas su SAD pobedile u laboratorijskoj bitki isto kao što pobeđuju u svim ostalim bitkama."


...posada bombardera "Enola gej"

Odluku o upotrebi atomske bombe doneo je američki predsednik Hari Truman. Njegov veliki prethodnik Frenklin D. Ruzvelt iznenada je preminuo 12. aprila 1945. ne dočekavši kraj rata. Truman je pre toga bio samo tri meseca potpredsednik, a kada je imenovan za šefa države suočio se sa mnogim neočekivanim vojnim i političkim pitanjima. Između ostalog, otkriveno mu je da SAD u okviru projekta "Menhetn" već nekoliko godina razvijaju atomsku bombu. Novog predsednika su o razvoju atomskog oružja 25. aprila 1945. obavestili general Grouvs i minstar rata Henri Stimons. Zaprepašćen onim što je saznao o snazi tog oružja, novi predsednik je počeo da polaže velike nade u atomsku bombu.

Truman je 17. jula putovao na konferenciju u Postdam gde se sastao sa savezničkim vođama Josifom Staljinom i Vinstonom Čerčilom, kada mu je javljeno da je prvi atomski test uspešno izveden u Los Alamosu. Truman je obavestio Staljina i Čerčila da su SAD razvile novu vrstu oružja, ali to nije uticalo na pregovore u Postdamu. Staljin se ponašao kao da je nezainteresovan, mada je već bio obavešten o značaju eksperimenata u Los Alamosu. Na konferenciji je načinjen dogovor o sovjetskoj invaziji na Mandžuriju i ustanovljen plan za okončanje rata na Dalekom istoku koji se imao voditi sve do bezuslovne predaje Japana. Posle toga, Japanu je upućen ultimatum koji je vlada u Tokiju odbila.

Trumana je uzbuđivala misao da bi rat na Dalekom istoku mogao biti okončan godinu dana ranije nego što su vojni planovi predviđali. Tokom Prvog svetskog rata on je bio komandant jedne artiljerijske baterije američke vojske u Francuskoj i imao je prilike da vidi kako izgleda borba na prvoj liniji fronta. U poratnim godinama verovao je da bi sigurno poginuo u Francuskoj da je rat potrajao još koji mesec duže. U to doba, pošto je rat u Evropi završen, bilo je izvesno da Japan ne može pobediti, ali su američki gubici bili sve veći. Posle teških borbi u februaru i martu pri zauzimanju Ivo Džime, SAD su imale 30.000 žrtava. Pri zauzimanju Okinave u junu bitka je trajala 12 nedelja, a na američkoj strani stradalo je 50.000 ljudi.

Plan o invaziji na Japan bio je podeljen u dve faze, Olimpik i Koronet. Predviđao je angažovanje 850.000 vojnika koji bi izvršili iskrcavanje na ostrvo Kjušu gde je bilo stacionirano 350(Ispravka) japanskih boraca i hiljadu kamikaza aviona. Zbog otpora koji bi lokalno stanovništvo pružilo očekivalo se da će pri invaziji stradati najmanje 132.000 američkih vojnika. Obaveštajni izvori govorili su da Japan neće potpisati kapitulaciju sve do totalnog uništenja, ali je posle konferencije u Postdamu Truman govorio da se "nada kako će sprečiti novu Okinavu".
__________________
“I’ve had a lot of worries in my life, most of which never happened.”
Liv is offline   Reply With Quote
Old 23-07-07, 19:08   #9
Liv
Carpe Diem
 
Liv's Avatar
 
Registrovan: Aug 2006
Lokacija: Nicija zemlja
Age: 33
Postovi: 6,805
Liv has disabled reputation
Default

SPAS ZA KJOTO: Međutim, mnogi generali bili su protiv upotrebe atomske bombe, smatrajući da je to "sasvim nepotrebno sa vojnog stanovišta", kako je u svojim memoarima napisao general Čester Nimic, komandant mornaričkih operacija na Pacifiku. Glavnokomandujući savezničkih trupa u Evropi general Dvajt Ajzenhauer savetovao je u julu 1945. ministra rata Stimsona da se atomska bomba ne koristi. Sličan stav imao je i general Daglas Mekartur, komandant američkih trupa na Pacifiku, ali on uopšte nije konsultovan pre bacanja bombe na Hirošimu.

Posle atomske probe u Nju Meksiku, mnogi naučnici koji su učestvovali u projektu "Menhetn" zalagali su se da bomba ne bude upotrebljena, već da se pred međunarodnom komisijom izvede javna demonstracija ovog oružja, što bi bez sumnje dovelo do japanske predaje. Ovaj stav iznet je u čuvenom Frankovom izveštaju koji su sačinili atomski istraživači sa Univerziteta u Čikagu. U pokušajima da spreči upotrebu bombe posebno se zalagao Leo Silard, fizičar koji je 1939. najviše doprineo pokretanju atomskog projekta u SAD. "Sigurno da bez Silardove upornosti nikada ne bismo imali bombu", rekao je za njega general Grouvs. "No, čim je stvar prošla, on je mogao, što se mene tiče, mirno da nestane."

Truman je svoju odluku o bacanju bombe na Hirošimu zasnovao na dva argumenta. Prvi je japansko odbijanje ultimatuma iz Postdama. Drugi je izveštaj koji je sačinila takozvana Interim komisija, sačinjena od vojnih zapovednika i nekoliko naučnika koji su vodili projekat "Menhetn". Ova komisija zapravo je razmatrala najefikasniji način da se prikaže snaga atomske bombe. Komisija je u junu 1945. donela tri zaključka: bombu protiv Japana treba upotrebiti što je moguće pre, bomba treba istovremeno da ošteti vojna postrojenja i kuće u njihovoj blizini i bombu treba upotrebiti bez prethodnog upozorenja. Treća preporuka mnogima se činila nedostojnom i nemoralnom, ali je uvedena zbog mogućnosti da bombarder sa atomskom bombom bude oboren pre nego što izvrši svoju misiju.

Lokacija za bacanje bombe određena je na osnovu izveštaja Roberta Openhajmera o tome kako treba da izgleda gađani cilj da bi dejstvo bombe bilo maksimalno. Sledeći ovaj uput, prvobitno su izabrane četiri mete: gradovi Hirošima, Kokura, Nigata i drevna prestonica Japana Kjoto. Kada je u Odeljenju vojne obaveštajne službe za to saznao jedan prevodilac, profesor O. Rajšauer, poznavalac japanske istorije, uspeo je kod ministra Stimsona da izdejstvuje brisanje Kjota sa crne liste, zbog njegovog kulturnog značaja. Ostali gradovi ostali su na listi, zajedno sa naknadno pridodatim Nagasakijem koji je 9. avgusta bombardovan kao sekundarni cilj, umesto Kokure u kojoj su vladale loše vremenske prilike. Tokom leta 1945. četiri grada mete bila su pošteđena redovnog američkog bombardovanja, kako bi se potom bolje uočili efekti razaranja atomskom bombom.

U tom pogledu, atomski udar na Hirošimu pokazao se kao vrlo uspešan. Monstruozni efekti bombe mogu se primetiti i danas, šest decenija kasnije. Hirošima je decenijama bila grad patnje, bolesti i smrti. Uz to, i simbol borbe protiv nuklearnog oružja. Zgrade poput takozvane kupole atomske bombe, koje su zbog svoje dobre konstrukcije preživele udar, konzervirane su i sačuvane. Jedan od prepoznatljivih simbola Hirošime je i javni časovnik koji se zaustavio u 8.15, zamrznut u trenutku eksplozije. Na nultoj tački udara podignut je Memorijalni mirovni centar "Hirošima" sa velikim kenotafom u obliku sedla, tradicionalnim japanskim obeležjem za grob. On je podignut u čast 237.000 mrtvih, ali i hiljada preživelih koje u Japanu nazivaju hibakuša (žrtve atomske bombe).
__________________
“I’ve had a lot of worries in my life, most of which never happened.”
Liv is offline   Reply With Quote
Old 23-07-07, 19:10   #10
Liv
Carpe Diem
 
Liv's Avatar
 
Registrovan: Aug 2006
Lokacija: Nicija zemlja
Age: 33
Postovi: 6,805
Liv has disabled reputation
Default

HIROŠIMA - sjećanje i opomena

Više od 55.000 ljudi iz cijelog svijeta okupilo se juče u Hirošimi kako bi minutom šutnje obilježili 60. godišnjicu bacanja atomske bombe i odali počast žrtvama tog tragičnog događaja bacanjem cvijeća u vodu, te obnovili pozive za uništenjem nuklearnog oružja.

Više od 60.000 ljudi je umrlo u prvih par trenutaka od iznenadnog napada, a u narednih pet godina još 150.000 je umrlo od povreda i ogromnog zračenja.

Preživjeli članovi porodica žrtava, te brojni drugi posjetioci okupili su se u Memorijalnom parku "Mir" u blizini mjesta gdje je pala atomska bomba 6. avgusta 1945. godine, koja je odnijela hiljade života i sravnila grad sa zemljom.

U 8.15 po lokalnom vremenu - kada je američki ratni avion bacio bombu - u potpunoj tišini, u znak odavanja pošte stradalima, u Hirošimi se oglasilo zvono mira. Više od pet hiljada imena ljudi koji su preživjeli eksploziju i umrli u međuvremenu dodato je onima koja su već upisana na spomeniku.

Ispred parka u isto vrijeme je nekoliko hiljada mirovnih aktivista, kada su zazvonila zvona, palo na zemlju praveći se da su mrtvi, na sopstveni način opominjući na prijetnju atomskom bombom i time se sjećajući poginule djece Hirošime. Na kraju ceremonije, po sunčanom danu, istom kao i prije šezdeset godina, kada je započela era atomskog ratovanja, hor od 500 djece otpjevao je "Pjesmu mira Hirošime".

Među zvaničnicima koji su prisustvovali obilježavanju 60. godišnjice bio je i japanski premijer Junićiro Koizumi, koji je ponovio volju Japana da "ostane miroljubiva zemlja bez nuklearnog oružja".

Generalni sekretar UN-a Kofi Anan upozorio je da se svijet, 60 godina nakon Hirošime, suočava sa širenjem nuklearnog oružja.

U izjavi pročitanoj na ceremoniji u Hirošimi, Anan je izrazio žaljenje zbog toga što svijet nije učinio puno kako bi to spriječio.
TRUMAN SAOPŠTIO VIJEST

Prvi koji je 1945. saopštio vijest o bacanju atomske bombe bio je američki predsjednik Hari S. Truman sa američkog nosača " Augusta ". Amerikanci su likovali pobjedu, a Japanci brojali mrtve.

On je u toj izjavi, koju su tada direktno prenijeli svi američki mediji, izjavio da je bomba sadržavala 20.000 tona TNT i da je 2.000 jača od do tada najjače korištene bombe.

Procijeniti prve učinke bombe bilo je nemoguće, jer se dugo nakon eksplozije ogroman oblak prašine dizao iznad grada. Hirošima je bila jedno od najjačih oslonaca japanske vojske.

Bombu je bacio američki bombarder B29 superfortres, poznatiji još i kao enola gej, tačno u 8.15 po lokalnom vremenu.

Posada bombardera je izjavila da se ogroman stub dima digao odmah po eksploziji.

U svojoj izjavi, predsjednik je kazao da je ovaj događaj označio početak korištenja "osnovne energije univerzuma".

Ovaj čin označio je ujedno i pobjedu SAD nad Nijemcima, koji su takođe razvijali naoružanje zasnovano na atomskoj energiji.
KIŠA KOJA UBIJA

Postdamska deklaracija, objavljena svega deset dana prije ovog događaja, pozvala je Japan na bezuslovnu predaju. To je ujedno bila i posljednja šansa za Japan da izbjegne uništenje.

"Ako ne prihvate naše uslove, mogu da očekuju kišu s neba, do sada neviđenu na Zemlji. Nakon ovog vazdušnog napada uslijediće invazija vojnih snaga sa kopna i mora, kakva još nije viđena", izjavio je američki predsjednik po usvajanju Postdamske deklaracije.

U zajedničkoj izjavi saveznika tada je rečeno da projekat atomskog naoružanja ima ogroman potencijal i da se treba nastaviti sa naučnim istraživanjima na tom polju.

Posljedice atomske bombe bile su katastrofalne. Samo na dan bombardovanja, u Hirošimi koja je tada imala 300.000 stanovnika, poginulo je 60.000, a do decembra, od posljedica radijacije umrlo je još 45.000 ljudi. Preživjeli su patili od doživotnih posljedica radijacije.

Sve što se našlo u radijusu od pola kilometra od epicentra bilo je potpuno uništeno.
" MALI DJEČAK" I "DEBELI ČOVJEK"

Bomba bačena na Hirošimu bila je poznata i kao "Little Boy" (u prevodu " mali dječak" - nadimak koji se odnosio na bivšeg američkog predsjednika Ruzvelta). Više od 60 odsto zgrada u samom gradu je bilo uništeno.

Tri dana kasnije, SAD su bacile i drugu atomsku bombu, ali ovog puta na japanski grad Nagasaki . Bomba je i ovog puta imala svoj naziv. Nazvali su je po Vinstonu Čerčilu, "Fat Man" ("debeli čovjek"). Ta bomba je težila 4.050 kilograma, a bačena je padobranom iz američkog bombardera B29 tačno u 11 časova i dva minuta po lokalnom vremenu.

Eksplodirala je na visini od 500 metara iznad zemlje i vjeruje se da je uništila čitav grad, koji je smješten na zapadu japanskog ostrva Kjušu.

Prvi koji je objavio da je još jedna bomba bačena bio je komandant američkih strateških snaga u Pacifiku, general Karl A. Spac.

"Druga bomba je bačena nešto prije podneva, na grad Nagasaki ", rekao je Spac i dodao: "Posada je javila da su prvi rezultati dobri. Više detalja biće objavljeno po završetku misije".

Američki piloti koji su letjeli u regionu javili su da se dim iznad Nagasakija mogao vidjeti na visini od 15.240 metara. Nakon napada, skoro tri miliona letaka je bačeno širom Japana upozoravajući japanski narod da će u slučaju da se ne predaju biti još atomskih napada.

U napadu na Nagasaki poginulo je 74.000 ljudi, a još najmanje toliko je povrijeđeno. Ove dvije atomske bombe i objava rata koja je uslijedila od Rusa 8. avgusta 1945. godine Japancima nije ostavila izbora. Japan se predao 14. avgusta 1945. godine.
__________________
“I’ve had a lot of worries in my life, most of which never happened.”
Liv is offline   Reply With Quote
Old 23-07-07, 19:11   #11
belex
Banned
 
Registrovan: Mar 2007
Lokacija: Beograd
Age: 37
Postovi: 724
belex na dobrome putu
Default

Liv je toliko toga okacila da ja nemam sta dodati.
Mozda...
Da sam bio u zgradi na prvoj slici, bi li preziveo?
belex is offline   Reply With Quote
Old 23-07-07, 19:11   #12
Liv
Carpe Diem
 
Liv's Avatar
 
Registrovan: Aug 2006
Lokacija: Nicija zemlja
Age: 33
Postovi: 6,805
Liv has disabled reputation
Default

Ajnštajnovo pismo pokrenulo projekat "Menhetn"

"Dragi bože, šta smo to uradili", bile su riječi Roberta Luisa, kopilota enole gej, bombardera iz kojeg je 6. avgusta 1945. godine izbačena prva atomska bomba.

Iako se svjetska javnost sa razornom moći novog oružja upoznala tek tada, bio je to, međutim, rezultat višegodišnjih istraživanja i rada. Još 1939. godine, pred neposredan početak Drugog svjetskog rata Albert Ajnštajn je napisao pismo predsjedniku Frenklinu Ruzveltu u kojem ga je obavijestio o pokušajima Nijemaca da prečiste uranijum 235 koji bi mogao biti iskorišten za atomsku bombu. Nedugo zatim američka vlada je pokrenula projekat "Menhetn". Jednostavno rečeno, projekat "Menhetn" je imao za cilj proizvodnju atomske bombe.
ZAPELO NA OBOGAĆENOM URANIJUMU

Najkomplikovaniji problem, kada je u pitanju proizvodnja atomske bombe, bila je proizvodnja dovoljnih količina obogaćenog uranijuma koji bi omogućio lančanu rekaciju. U to vrijeme, ekstrakcija uranijuma 235 je bila vrlo problematična. Još jedan problem je bio što su i uranijum 235 i uranijum 238 (koji je potpuno nekoristan) bili izotopi sa skoro identičnim hemijskim sastavom. Nijedna do tada poznata hemijska metoda nije mogla da ih razdvoji - uspjeh su imale samo mehaničke metode.

Ogromna laboratorija za obogaćivanje uranijuma je napravljena u Oak Ridžu, u američkoj državi Tenesi.

U periodu od 1939. do 1945. godine na istraživanje i sam projekat "Menhetn" je potrošeno više od dvije milijarde dolara. Formule za obradu uranijuma i stvaranje atomske bombe su djelo nekih od najvećih umova prošlog vijeka. Glavni među njima bio je J. Robert Openhajmer, koji je nadgledao projekat od samog početka pa sve do kraja.

Konačno, 16. jula 1945. godine u okviru "Menhetn" projekta u Los Alamosu je izvršena prva atomska proba sa plutonijumskom bombom "gadžet" (šifra pod kojom se vodilo ovo epohalno otkriće), nakon čega je odlučeno da se novo, atomsko oružje upotrijebi kao završnica rata na Pacifiku.

Ogroman bljesak, koji se to jutro prolomio nad Meksikom, bio je takvog intenziteta da su se mještani udaljenih gradova u Meksiku mogli zakleti da je sunce tog jutra izašlo dva puta.
REAKCIJE

Nakon uspješne probe, reakcije njenih tvoraca su bile oprečne. Isidor Rabi je mislio da je ravnoteža u prirodi poremećena jer je čovječanstvo postalo prijetnja za svijet koji naseljava. J. Robert Openhajmer je u stanju euforije citirao odlomak iz "Bhagavad Gita": "Postao sam smrt, razarač svjetova." Ken Bejnbridž, direktor testiranja, samo kratko je rekao: "Sada smo svi kučkini sinovi!" Nakon što su vidjeli rezultate svog rada, nekolicina tvoraca je čak potpisala i peticiju protiv bombe, izjavljujući "stvorili smo čudovište". Međutim, to nije imalo uticaj na dalji tok događaja. Postalo je sasvim jasno da Jornada del Muerto u Novom Meksiku neće biti jedino mjesto na svijetu koje će osjetiti jačinu novog "gadžeta". Na projektu "Menhetn" radili su naučnici Robert Openhajmer, Dejvid Bohm, Leo Silardm Judžin Vigner, Oto Friš, Rudolf Pierls, Feliks Bloh, Nils Bor, Emilio Segre, Džejms Frenk, Enriko Fermi, Klaus Fuhs i Edvard Teler.

D.Ra.
Potresne ispovijesti preživjelih stanovnika

Keidži Nakazava (66), kojem su u napadu poginuli otac, sestra i mlađi brat, kaže da su njegovi najmiliji ostali zatrpani u kući koja se srušila tokom napada. I dok se kuća rušila, Keidži i njegova trudna majka su bespomoćno gledali svoje voljene kako umiru. Nakazava kaže da su nekoliko dana kasnije na zgarištu kuće našli samo njihove lobanje.

Kazuo Kuroki (74), filmski režiser, kaže da je on jedan od rijetkih koji je uspio pobjeći tog dana. Njegovi prijatelji su poginuli u tom napadu.

"Još osjećam krivicu što sam preživio taj napad. Radio sam u fabrici za proizvodnju aviona. Odjednom se desio taj napad. Istračao sam iz fabrike. Ni sam ne znam koliko sam trčao", kaže Kuroki.

Vidio je, priča, ljude koji pomažu onima koji su ostali u fabrici, ali on se nije mogao zaustaviti.

"Samo sam tračao. To sjećanje me proganja i dan-danas. Ali, moja dužnost kao preživjelog je da ispričam ovu priču da se nikada ne zaboravi", kaže Kuroki. I njegov posljednji film je o mladoj djevojci iz Hirošime, koja se bori sa krivicom što je ostala živa i što je preživjela taj strašni napad.

"Tema mog filma je pronaći snagu i nastaviti sa životom. I ja baš kao i moj lik iz filma osuđen sam na život, dok u meni živi ogoromna krivica koju osjećam prema svojim prijateljima koji su tada izgubili život", kaže Kuroki.

Aki Jošikava (81) se, takođe, dobro sjeća napada. Kaže da je samo dan prije napada nebo nad Japanom bilo puno američkih bombardera B-92. Međutim, Aki kaže da nije bila mnogo zabrinuta. Tog zloslutnog jutra 6. avgusta, Aki koja je tada imala 21 godinu, krenula je s majkom van grada.

"Bio je to vreo dan. Baš kada sam htjela da otvorim suncobran, vidjela sam veliki bljesak", kaže Jošikava.

Baš tada, tačno u 8.15 bomba je eksplodirala na 580 metara iznad Hirošime. Temperatura u blzini epicentra je bila 4.000 stepeni Celzijusovih.

"Moja majka i ja smo izgubile svijest. Kada sam se probudila, shvatila sam da smo upale u kanal za navodnjavanje", priča ona. Jošikava je odmah otišla do najbliže osnovne škole da bi ukazala pomoć unesrećenima.

"Još nismo znali šta nam se desilo. Međutim, znala sam da je nešto strašno jer je prizor u školi bio neopisiv. Imala sam osjećaj da sam u paklu. Ljudi nisu ličili na sebe, koža im je visila sa lica koje je bilo totalno izobličeno", sjeća se Jošikava.

Nakon eksplozije, vazdušni pritisak je toliko pao da su očne jabučice i unutrašnji organi kod ljudi jednostavno eksplodirali. Eksplozija je uništila sve drvene kuće u prečniku od dva kilometra. Jošikava kaže da je bila obučena za pružanje pomoći, ali da tim ljudima nije bilo pomoći.

Fumiko Oki (85) o tom danu kaže:

"Šetala sam sa ocem centrom Hirošime i nebo je odjednom bljesnulo. Pokušala sam da odem do kuće, ali nisam mogla hodati zbog intenzivne eksplozije. Kada sam došla kući, moja sestra je već bila mrtva", kaže Oki.

Potom je otišla ponovo do grada da potraži brata koji je radio u banci i majku. Dok je išla, primijetila je da joj je kosa počela otpadati. Bio je to jedan od prvih simptoma radijacije.

"Konačno sam našla majku kako leži u robnoj kući. Umrla je nakon nekoliko dana. Nakon nje, umro je i otac. Brata nikada nisam našla. On se i danas vodi kao nestao", sjeća se Fumiko Oki.
__________________
“I’ve had a lot of worries in my life, most of which never happened.”
Liv is offline   Reply With Quote
Old 23-07-07, 19:15   #13
Liv
Carpe Diem
 
Liv's Avatar
 
Registrovan: Aug 2006
Lokacija: Nicija zemlja
Age: 33
Postovi: 6,805
Liv has disabled reputation
Default

Quote:
Originally Posted by belex View Post
Liv je toliko toga okacila da ja nemam sta dodati.
Mozda...
Da sam bio u zgradi na prvoj slici, bi li preziveo?
Jedino mozda da si Dejvid Koperfild, Hudini ili carobnjak Merlin...
__________________
“I’ve had a lot of worries in my life, most of which never happened.”
Liv is offline   Reply With Quote
Reply

Tags
hiroshima, nagassaki

Opcije Teme
Način Prikaza

Posting Rules
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is On
Smilies are On
[IMG] code is On
HTML code is Off

Pređi Na


Vremenska Zona je GMT +1. Trenutno je 10:28 sati.


Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.
MADEinMONTENEGRO.COM