Krstaški ratovi naziv potiče od znaka krsta, što su ga vojnici (lat. cruce signati - krstom obeleženi) nosili na svojim odorama, obično na desnom ramenu. To je niz vojnih pohoda od XI. do XIII veka kojima je bio cilj "osloboditi" Jerusalim i Svetu zemlju od islamske vladavine.

Krstaški ratovi predstavljaju niz ratova koje su hrišćani zapadne i srednje Evrope pod uticajem papa vodili od kraja XI do druge polovine XIII veka protiv Seldžuka, Fatimida i drugih islamskih dinastija i država za oslobođenje svetih mesta u Palestini, posebno Hristovog groba u Jerusalimu, iz ruku muslimana. Ti su ratovi započeli u doba kada je Katolička crkva, s papom na čelu, nastojala ostvariti duhovnu i svetovnu prevlast u hrišćanskom svetu.
Na crkvenim saborima u Pjačenci i Klermonu 1095. g. Papa Urban II pozvao je na rat protiv muslimana za oslobođenje Jerusalima, obećavši učesnicima opraštanje svih grehova, pri čemu će ubijanje, pljačka, osvajanje novih poseda biti u potpunosti prihvatljivi, jer će žrtve svega toga biti nevernici koji bolje ni ne zaslužuju. Papin poziv, kao i žarko propovedanje zanesenjaka, npr. francuskog monaha-avgustinca Petra Pustinjaka, bili su dočekani s velikim poletom i oduševljenjem, i to zbog više razloga.
Premda je u XI veku u Evropi počelo razdoblje opšte demografske, državne i političke obnove, niži društveni slojevi su proživljavali teško ekonomsko stanje i glad, a 1095-1096 evropske zemlje je zahvatila nepoznata epidemija (verovatno kuga), pa je pokušaj bega iz takve stvarnosti bio sasvim razumljiv. Ekonomsko stanje je bilo dodatno otežano jer su turci Seldžuci i egipatski Fatimidi kočili trgovinu maloazijskog i severnoafričkog prostora s hrišćanskom Evropom. Značajnu ulogu u pokretanju ratova imala je i zamisao o zaštiti mnogobrojnih hodočasnika na putu u Svetu zemlju od nasilja i samovolje bliskoistočnih mesnih moćnika. Od rata protiv islamskog Istoka svi su očekivali koristi: verski gorljivi pojedinci - mesto u raju, velikaši - nove velike posede, seljaci - oslobođenje od lične zavisnosti, a svi učesnici plen od pljačke. U raznim delovima Francuske, Nemačke i Italije na hiljade vitezova i kmetova počinju da se okupljaju za ratni pohod, stavljaju na svoju odeću veliki crveni krst i odlaze u rat za oslobađanje navodnog Isusovog groba, krećući se ispred glavnine, ubijajući Jevreje, pljačkajući i izazivajući nemire kud god bi stigli.

Hronologija
1096. - 1099. Prvi krstaški rat
1147. - 1149. Drugi krstaški rat
1189. - 1192. Treći krstaški rat
1202. - 1204. Četvrti krstaški rat
1209. - 1229. Katarski krstaški rat
1212. Dečiji krstaški rat
1217. - 1221. Peti krstaški rat
1228. - 1229. Šesti krstaški rat
1248. - 1254. Sedmi krstaški rat
1270. Osmi krstaški rat
1271. Deveti krstaški rat

Želio bih da čujem vaša razmišljanja. Neka vaša saznanja koja se ne nalaze često u zvaničnoj istoriji. Interesantne pojedinosti, događaje, ljude.....
Interesantno je da je u prvom K.R. neorganizovana krstaška vojska doživjela totalnu propast Sultan Arslan koji tada ima oko 20 godina ih je lukavstvom i brojnom nadmoći do nogu potukao i od više od 20 hiljada krstaša u životu ostaje svega 3 hiljade.
Interesantno je da Arslan nije imao pojma o pozivu pape Urbana II na krstaški pohod, niti kolika ogromna vojska tek treba da dođe....nije bio zabrinut ni najmanje...

Vil Djurant ovaj period evropske istorije naziva Doba vjere, jer su svi koji su krenuli na pohod (ovo se naravno odnosi na sve ono sto se sumarno naziva Prvim Krstaskim pohodom) bukvalno mislili da je dovoljno da se pojave u Svetoj zemlji i da ce im Bog podariti pobjedu i oprostaj od svih grjehova. Otuda i one katastrofalno neorganizovane kolone obicnih ljudi koji su pljacakujuci na putu dosle do Carigrada (put je isao preko Ugarske, Balkana i Male Azije, pa su i sami Madjari satrli dobar dio onih koji su na put krenuli bez ikakvih namirnica, pa im je pljacka i bila jedini nacin da prezive).

Kada je Aleksije Komnin, car Vizantije vidio sto mu sve dolazi (jer je on inicijalno trazio od Zapada obucene vitezove koji ce mu pomoci da pobijedi Seldzuke, koji su nakon bitke kod Mancikerta 1071 opasno ugrozavali carstvo), bio je sokiran. Propustio je pohodnike i oni su bili unisteni od strane Seldzuka pod Nikejom.

Tek nakon njih dolaze organizovani krstasi, predvodjeni Gotfridom Bujonskim (kasnije prvim gospodarem Jerusalima), njegovim bratom Boduenom (nasa verzija ovog imena bi bila Bodin :) - koji ce postati grofom Edese u sjevernoj Siriji - prvom krstaskom drzavom i poslije Gotfridove smrti - i prvi kralj Jerusalima), bracom francuskog i engleskog kralja - Gi od Vermandoa i Robertom od Normandije, kao i velikasima- Stefanom od Bloa (koji c sramotno uteci tokom opsade Antiohije), Boemnudom i Tankredom, predstavnicima normanskog doma Otvila, koji je gospodario J. Italijom - kao i gospodarem Juzne Francuske - Rajmundom de Sen Zil - koji ce na pohod krenuti jadranskom obalom Balkana (svi ostali su isli Panonijom) i - izmedju ostalog - sastati se u Skadru sa dukljanskim kraljem Bodinom.

Vise je srece nego pameti dovelo krstase do Jerusalima.
Seldzuci u Maloj Aziji su mislili da su unistili vecinu vojske kod Nikeje - i kad su se susreli sa pravim vitezovima - bilo je vec kasno. Kasnije bitka kod Dorileuma, ukazala je na nepobjedivost teskih oklopnika u direktnom sudaru sa njihovom lakom konjicom.

Nakon osvajanja Edese (koja ce 1444 i prva od krstaskih drzava pasti ponovo pod muslimansku vlast), Antiohija (najjaca utvrda s kojom su se imali prilike sresti u tom dijelu svijeta) je pala zahvaljujuci podmicivanju strazara od strane Boemunda (dogovor je bio da Antiohiju dobije onaj ko prvi udje u nju) - i to samo dan prije dolaska velike vojske iz Sirije (Alepo, Mosul, Damask - c cijim ce atabegovima krstasi ratovati do svoje krajnje propasti).
Nakon toga, ustremili su se ka Jerusalimu, koristeci opstu razjedinjenost islamskog svijeta (koja je nakon seldzuckog osvajanja Bagdada 1055 i prakticnog gasenja Abasidskog kalifata - bila jako izrazena) i opsjeli ga. Cinjenica da je grad bio pod okriljem egipatskih Fatimida (inace siita, suprostavljenih sunitskim begovima Sirije), kojima on nije bio nesto posebno vazan grad - nije bila zanemarljiva.

I nakon nevjerovatnih peripetija - krstasi ulaze u grad, i uz uzasni pokolj stanovnika - uspostavljaju tzv Nebesko kraljevstvo...

Eto toliko za pocetak. Kasniej cu malo o njegovom ustrojstvu, odnosu velikasa, odnosima sa Vizantijom i zapadu, monaskim vojnim redovima - kao i sustinskom znacaju ovih pohoda za uspostavljanje ekonomske i kulturne interakcije Zapada i Istoka
:)

Interesantno je da je u prvom K.R. neorganizovana krstaška vojska doživjela totalnu propast Sultan Arslan koji tada ima oko 20 godina ih je lukavstvom i brojnom nadmoći do nogu potukao i od više od 20 hiljada krstaša u životu ostaje svega 3 hiljade.
Mislim da su pod Nikejom jos i gore prosli. Seldzuci su ih bukvalno iskasapili. Kao sto rekoh - radilo se o obicnim ljudima i ratnicima (dakle, to uglavnom nisu bili pravi vitezovi i evropski plemici), koji su na put krenuli neorganizovano i bez ikakvih planova. Ti krstasi, predvodjeni propovjednikom Petrom Pustinjakom i jednim siromasnim vitezom - Volterom Goljom - predstavljaju samo prvi talas Prvog Krstaskog pohoda - i prezivjeli su se samo prikljucili vojsci predvodjenoj zapadnim velmozama.

Inace, zanimljivo je - da su se sve velmoze zaklele vizantijskom caru na odanost i predaju svih osvojenih predjela. To su i ispostovali u Maloj Aziji, ali je vec sa Antiohijom nastao problem - jer Otvile, koje su je dobile - nisu htjele da je predaju. A s obzirom da se radilo o sinu i rodjaku cuvenog Roberta Gviskarda, koji je 1071/72 - pohodima iz J. Italije - zamalo osvojio i sami Carigrad - postaje jasnija priroda odnosa sa carem.

Interesantno je da Arslan nije imao pojma o pozivu pape Urbana II na krstaški pohod, niti kolika ogromna vojska tek treba da dođe....nije bio zabrinut ni najmanje...
Naravno, tada nije bilo CNN :)
Ni sami Aleksije Komnin nije znao sto ga ocekuje, a komunikacije izmedju Seldzuka i zapadnog svijeta su postojale samo u naznakama. Tada jos uvijek nije bilo jakih trgovackih veza po Levantu - tek ce se kasnije Venecija i Djenova razmahati (kao direktna posljedica krstaskih pohoda :))

Bravo Slow!
Onaj pokolj što sam naveo i jeste bio pod Nikejom. Kirlič Arslan je prethodno razbio jednu manju vojsku koja je zauzela jednu malu tvrđavu Kserigordon koja se nalazila istočno od Nikeje prema Ankari. Dok su ti Krstaši slavili osvajanje tvrđave Arslan je znao da ih je već pobijedio. Kserigordon je krio jednu zamku. Voda za pice se nalazila izvan tvrđave.....pogađate šta je bilo dalje...:whistling2:
...posle je poslao uhode koje "obavještavaju" glavninu krstaške vojske koja je po nekima imala i 35 hiljada ljudi da je ona manja vojska već zauzela Nikeju..Krstaši oduševljeno hitaju prema Nikeji đe ih u zasjedi zasipaju hiljade i hiljade strijela...
...sultan Kirlič Arslan tada ima oko 18 god. :rambo:

Dakle, što smo mogli zaključiti do sada? Zašto su uopšte vođeni ti ratovi???

Dakle, što smo mogli zaključiti do sada? Zašto su uopšte vođeni ti ratovi???

cekaj da se privedu kraju, pa ces sam zakljucit.