Trgovina se pominje kroz veći deo zabilježene ljudske istorije. Postoje dokazi trgovine vulkanskim staklom i kremenom još u vrijeme kamenog doba. Materijalima koji su korišćeni za proizvodnju nakita se trgovalo sa Egiptom još od 3000. godine pre nove ere.
Feničane smatramo prvim mediteranskim narodom, koji je počeo graditi lađe zaista podobne za plovidbu. U prvome redu oni su stvorili novi tip lađe, koji se kasnije upotrebljavao isključivo za ratne svrhe. Čamci Egipćana bili su skoro isto toliko široki kao i dugi, a piroge Vavilonaca bile su cilindrična oblika, puke košare obložene blatom. Mogle su se upotrebljavati kao ratni brodovi, ali u suštini to su bile trgovačke lađe. Feničani su, pak sasvim napustili stari uzor. Gradili su sasvim duge i uske brodove, koji su uslijed toga bili mnogo brži nego bačvaste lađe, u kojima su njihovi susjedi sporo plovili duž obala svojih širokih rijeka.
Feničani su prošli kroz Herkulove Stubove (Gibraltar) mnogo prije nego se iko drugi odvažio na tako dalek put. Ima skoro isto tako vjerodostojnih dokaza, da su plovili do Scilly Islands, na jugu Engleske, i tamo mijenjali mediteransku robu za kalaj iz Kornvola. Po postojećim dokazima, čini se vrlo vjerovatnim da su prodrli i u Baltik, što je u to vrijeme moglo prouzrokovati značajan podsticaj njihvoj privredi

Ali Feničani se nisu zaustavili na Baltiku. Herodot priča o feničanskoj mornarici, koju je egipatski faraon Neko II. iznajmio za put oko cijele Afrike. Možda je ova priča istinita, a možda i nije, ali ono što se sa sigurnošću može potvrditi jeste da su Kartaginjani istražili zapadnu obalu Afrike i do 500 milja južno od Gibraltara.
Postoji vrlo malo autentičnih podataka o tome kako su bile opremljene feničanske lađe na ovim putovanjima. Tek slike rimske ratne lađe, sagrađene po originalnom feničanskom uzoru pokazuju da su oni koristili četvrtasta jedra. Takođe, Feničani su najvjerovatnije znali i za sidro.
U periodu uspona grčke civilizacije pa sve do propasti Rimskog carstva u V vijeku nove ere, razvoj pomorske industrije je uglavnom bio u funkciji održavanja mediteranske trgovine i ratnih sukoba, tako da velikih istraživačkih puteva, niti nekih značajnijih tehnoloških inovativnih iskoraka nije bilo .

Pad Rimskog carstva i tamni period koji je potom uslijedio, donose Zapadnoj Evropi nestabilnost i stanje na ivici kolapsa. Institucije organizovanog rimskog carstva su zamrle, putna infrastruktura je potpuno zanemarena, robno novčana razmjena nestala, a trgovačka prakse uništena pred naletima mađarskih konjanika, normanskih vikinga i sjeverno-afričkih pirata. Mediteran, kao srce rimskog privrednog organizma, polako zamire.
Međutim, trgovina se kako-tako održala, paralelno sa konsolidacijom političkih tvorevina nastalih na teritoriji zapadnog dijela nekadašnjeg rimskog carstva. Od 8. do 11. veka Vikinzi i Varjazi (plaćenici za koje se smatralo da su Rusi) trgovali su dok su plovili po Zapadnoj Evropi i Rusiji. Hanza, savez njemačkih baltičkih gradova polako počinje sa usponom, da bi periodu od 13. do 17. veka držao monopol u trgovini u većem dijelu Sjeverne Evrope i Baltika.

Konačna konsolidacija politickih i ekonomskih prilika se u dobroj mjeri poklapa sa početkom krstaških pohoda, koji će, paralelno sa političkim i kulturološkim, označiti i primarni direktni privredni kontakt velikih proporcija između dvaju civilizacija. Italijanske pomorske republike postaju katalizator dinamične privredne razmjene na Levantu, što doprinosi razvoju pomorstva i jačanju njegove uloge.
Ipak, tek će period Velikih geografskih otkrića dati onaj presudan pečat razvoju pomorske industrije.

Velika geografska otkrića označavaju razdoblje u istoriji koje je trajalo od polovine 15. do polovine 16. vijeka. Tokom tih sto godina evropski su istraživači posjetili većinu nastanjenih krajeva svijeta i otkrili da je svijet mnogo prostraniji i raznolikiji no što je iko mogao i zamisliti. Njihovi izvještaji koji su se širili zahvaljujući novoj štamparskoj tehnici privlačili su pažnju široke publike. Proširivanje geografskih, ali i drugih spoznaja, po svojoj širini i brzini bilo je golemo, pa se u tom pogledu ni jedno drugi period do tada ne može mjeriti s tim razdobljem. Stoga se doba velikih geografskih otkrića smatra granicom kojom se završava razdoblje srednjeg vijeka, a započinje novo veliko razdoblje ljudske prošlosti nazvano novi vijek.
Velika geografska otkrića pokrenula su lavinu ekspedicija u kojima su evropski brodovi putovali oko svijeta u potrazi za novim trgovačkim putovima i partnerima radi održavanja privredne dinamike u Evropi. U tom su procesu Evropljani naišli na nove ljude, te ucrtali zemlje dotada nepoznate njima. Među najslavnijim istraživačima tog razdoblja bili su Kristofor Kolumbo, Vasko da Gama, Pedro Álvares Cabral, Džon Kabot, Amerigo Vespuči i Ferdinand Magelan.

Velika geografska otkrića imala su korijene u novim tehnologijama i idejama koje su nastale u doba renesanse, a uključivale su napredak u kartografiji, navigaciji i brodogradnji. Novo mišljenje da je Zemlja okrugla, navelo je odvažnije na pomisao o plovidbi na zapad kako bi stigli na istok. Najvažniji je bio izum prve karake, a potom i karavele u Iberiji. One su bile spoj tradicionalnih evropskih i arapskih dizajna te prvi brodovi koji su mogli napustiti relativno pasivan Mediteran i zaploviti sigurno na otvoreni Atlantik.
Uvod u velika geografska otkrića predstavlja serija evropskih ekspedicija koje su kopnom prešle Evroaziju u kasnom srednjem vijeku. Dok su prijetili Evropi pljačkanjem i razaranjem, Mongoli su ujedinili velik dio Evroazije stvorivši trgovačke putove i komunikacijske linije koje su se protezale od Srednjeg istoka do Kine. Neki Evropljani iskoristili su tu prednost, pa su krenuli istraživati dalje na istok. Gotovo su svi bili Italijani, pošto je trgovina između Evrope i Srednjeg istoka skoro u potpunosti bila pod kontrolom trgovaca iz talijanskih gradova država. Njihove bliske veze s Levantom stvorile su veliku znatiželju i komercijalni interes za područja koja su se nalazila istočno. Papstvo je također pokrenulo ekspedicije u nadi pronalaska novih vjernika.
Prvi od tih putnika bio je Giovanni de Plano Carpini koji je putovao do Mongolije i natrag od 1244. do 1247. godine. Najslavniji putnik bio je Marko Polo koji je putovao po Orijentu od 1271. do 1295. Svoje je putovanje iscrpno prikazao u djelu Putovanja koje se čitalo diljem Evrope.
Ta putovanja ipak nisu ostvarila veliki trenutni učinak. Budući da se Mongolsko Carstvo raspalo gotovo jednako brzo kao što je nastalo, put prema istoku ubrzo je postao daleko težim i opasnijim. Crna smrt je tokom četrnaestog vijeka takođe spriječila putovanja i trgovinu. Kopneni put do Istoka ostao je predugačak i težak za profitabilnu trgovinu, a bio je i pod kontrolom islamskih carstava koja su se dugo borila s Evropljanima. Uspon agresivnog i ekspanzionističkog Otomanskog Carstva posebno nakon osvajanja Carigrada 1453. još je više ograničio mogućnosti Evropljanima.
Monetaristi vjeruju da je glavni uzrok, zbog čega su velika geografska otkrića započela, bila jaka nestašica plemenitih metala u polugama. Evropska ekonomija zavisila je o vrijednosti zlata i srebra, pa je njihova niska domaća ponuda gurnula velik dio Evrope u recesiju. Drugi faktor bio je viševjekovni sukob između Iberijaca i muslimana na jugu. Iberijci su uvidjeli da je sposobnost zaobilaska sjevernoafričkih muslimanskih država presudna za njihov opstanak. Istovremeno, preko Arapa ponovo je otkrivena antičko-grčka geografija koja je po prvi put evropskim mornarima pružila ideju o obliku Afrike i Azije.
Prvi veliki talas istraživanja pokrenuo je Portugal pod princom Henrikom Moreplovcem, čiji je glavni plan bio istraživanje zapadne obale Afrike, u cilju izbjegavanja pustinje Sahare, preko koje su vjekovima išli jedini trgovački putovi koji su povezivali Zapadnu Afriku i sredozemni svijet. Ti putovi bili su pod kontrolom sjevernoafričkih muslimanskih država, dugogodišnjih portugalskih suparnika. Portugalci su se nadali da će zaobilaskom islamskih naroda preko mora moći direktno trgovati sa Zapadnom Afrikom. Također su se nadali da se južno od Sahare nalaze hrišćanske države i mogući saveznici u borbi protiv muslimana u Magrebu. Portugalski moreplovci su pravili polagan ali stalan napredak, svake godine, uspijevajući prodrijeti nekoliko kilometara dalje na jug, tako da kada je 1487. godine Bartolomeo Diaz doplovio do krajnjeg juga Afrike i otkrio prolaz u Indijski ocean, Portugalci su shvatili da su na pravome putu, pa je kralj naredio da se rt nazove Rt Dobre Nade. Godine 1497. krenuo je Vasko da Gama na putovanje koje je iduće godine bilo okrunjeno uplovljavanjem u Kalkutu na indijskoj obali. U rukama Portugalaca uskoro su se našli otoci bogati začinima, a duž obala Afrike i Indije osnivali su svoje utvrde uz koje su se nalazila naselja portugalskih trgovaca, kolonije. Lisabon je postao glavnom evropskom lukom, ali kada su se u trgovinu s Indijom uključili i engleski, španski i holandski trgovci, Portugal je bio izguran kao trgovački konkurent..
Stvaranjem unije između Aragona i Kastilje te završetkom rekonkviste osvajanjem posljednjeg mavarskog uporišta, Granade, stvoreni su uslovi da se Španija u potpunosti preda traženju novih trgovačkih putova i prekomorskih kolonija.
Nakon što je prihvatio mišljenje da je Zemlja okrugla, Kristofor Kolumbo je bio uvjeren da se u Indiju može doći i ploveći na zapad. Uz podršku kraljice Isabelle dobio je tri broda i potrebna sredstva, i 1492. godine je isplovio, da bi tokom iste godine Kolumbo stigao do ostrva kome je dao ime San Salvador (Sveti Spasitelj) uvjeren da je stigao do Indije. Kolumbo je još tri puta plovio u Ameriku i osim Kube i Haitija, „otkrio“ Antilska ostrva, ušće rijeke Orinoko i obalu Srednje Amerike. Umro je bolestan i odbačen, uvjeren da je otkrio novi put za Indiju. Italijan Amerigo Vespuči istražujući ušće Amazone utvrdio je da ta zemlja nije Indija, već novi kontinent koji je po njemu prozvan Amerika.
Godine 1501. portugalski moreplovac Pedro Alvares Cabral otkrio je novi svijet, zemlju koja se danas naziva Brazil. Time su otkrića na zapadu dovela do spora s Portugalom jer su Portugalci prije Španije doplovili do Brazila. U sporu je zatražena intervencija pape koji je 1494. godine sporazumom iz Tordesillasa uspostavio liniju razgraničenja, po kojoj je Brazil pripao Portugalu, ali sporovi su nastavljeni do novog sporazuma 1529. godine kojim je uspostavljena još jedna linija razgraničenja preko Tihog okeana. Nacije izvan Iberije odbile su priznati sporazum u Tordesillasu. Francuska, Holandija i Velika Britanija, koje su imale dugu pomorsku tradiciju, uprkos iberskim protekcijama napravile su svoj put prema sjeveru zahvaljujući novim tehnologijama i kartama.
Velika su geografska otkrića prouzrokovala goleme promjene u tadašnjem svijetu i Evropi. Središte svjetske trgovine premjestilo se sa Sredozemlja na obale Atlantika, kamo su premješteni i glavni trgovački putovi. Shodnot tome, i pomorska industrija se počinje prilagođavati novoj realnosti – grade se veći i sigurniji brodovi. Umjesto dotadašnjih trgovačkih velesila, poput Venecije i Đenove, uzdižu se nove trgovačke sile poput Španije, koju će uskoro istisnuti Engleska i Francuska. Goleme količine zlata što su pritjecale iz Amerike uzrokovaće inflaciju i pad cijena plemenitih metala, dok će do kraja 16. vijeka za više od tri puta porasti cijena poljoprivrednih i obrtničkih proizvoda. Ta će revolucija cijena poticajno djelovati na razvoj proizvodnje. Portugal i Španija, zemlje koje su se isprva najviše obogatile geografskim otkrićima, bile su prisiljene gotovo sve uvoziti jer su zbog lake zarade u kolonijama i novootkrivenim zemljama mnoga proizvodna područja ostala bez stanovništva. Potreba za većom količinom obrtnih proizvoda krajem 15. i u prvoj polovici 16. vijeka dovest će do pojave novog oblika proizvodnje, manufakture, i do pojave preduzetništva jer srednjovjekovna privreda nije mogla uskladiti proizvodnju s potrebama svjetskog tržišta. Preduzetnici su organizovali proizvodnju izvan gradskih središta zapošljavajući veći broj radnika od kojih je svaki radio samo jednu radnju proizvodnog procesa. Tako je sprovođena podjela rada i specijalizacija, porasla je proizvodnost i kvaliteta proizvoda, a smanjila se njegova cijena. Manufaktura (lat. manus, ruka; facere, raditi) naziv je i za novi način proizvodnje s provedenom podjelom rada i za radionice u kojima se na takav način proizvodilo. Osvojena su izvanevropska područja evropske države pretvarale u svoje kolonije koje su ekonomski iskorištavale. Kolonije su služile kao izvor sirovina i kao izvozno tržište. Stanovništvo osvojenih zemalja kolonijalne su sile iskorištavale do maksimuma.
Između Amerike i Evrope izmijenjene su mnoge biljne i životinjske vrste, pa su iz Evrope u Ameriku preneseni konj, krava, ovca, koza i svinja, a od biljaka vinova loza i pšenica, te alkohol. Iz Amerike u Evropu preneseni su krompir, kukuruz i duvan, a Evropljani su upoznali i kakao. Iako je trebalo dugo vremena da stanovništvo Evrope prihvati nove kulture, one su tokom vremena zauzele svoje mjesto među najvažnijim prehrambenim proizvodima evropskog građanstva. Velikim geografskim otkrićima uspostavljen je dodir među kontinentima, a evropska je istorija postala istorija svijeta. Svojom važnošću ona predstavljaju jedan od prijelomnih događaja u istoriji, pa se s pravom smatra da s velikim geografskim otkrićima prestaje razdoblje srednjeg vijeka, a započinje novo doba u istoriji čovječanstva, novi vijek.

DOBA INDUSTRIJSKIH REVOLUCIJA

(Prva) Industrijska revolucija je proces kojim je u drugoj polovici 18. i prvoj polovici 19. vijeka u Engleskoj, a kasnije i u drugim zemljama Zapadne Evrope, uveden cijeli niz novih tehnologija kojim je dotadašnja ekonomija temeljena na ljudskom radu zamijenjena industrijom temeljenom na parnoj mašini.
Industrijska revolucija je imala dalekosežne posljedice na ekonomske, političke i kulturne prilike u Evropi i svijetu. U zemljama koje su prošle kroz industrijsku revoluciju, industrija je stekla primat nad poljoprivredom. Industrijska revolucija je mnogim evropskim državama omogućila da naglo ojačaju u odnosu na druge dijelove svijeta, što je u 19. vijeku dovelo do procvata kolonijalizma i s time u vezi – pojačane privredne i ine komunikacije. Stvara se novi privredno-politički konteksta, u kojem dolazi do raspada okoštalih feudalnih sistema i uzleta nove društvene snage – buržoazije. Naime, revolucionarnim promjenma na političkoj mapi Evrope, buržoazija konačno preuzima vodeču političku ulogu u zemljama Zapadne Evrope, čime privredna snaga i inicijativa buržoazije dobijaju na zamahu.
U drugoj polovini 19. vijeka i na početku 20. vijeka dolazi do novih naučnih i brojnih tehničkih otkrića. Nastupilo je doba velikih promjena u privredi - Druga industrijska revolucija. U Sjedinjenim Američkim Državama otkriven je 1859. prvi izvor nafte. Od tada će nafta postupno postati najvažniji izvor pogonske energije u svijetu. U decenijama nakon prolaska nafte, dolazi do nekoliko revolucionarnih izuma. Engleski inženjer Henri Besemer 1885. godine pronašao je postupak za proizvodnju čelika iz rastaljenog sirovog željeza. Taj je pronalazak podstakao razvoj teške industrije. Njemački inženjer Nikolaus August Oto konstruisao je 1877. godine motor s unutrašnjim sagorijevanjem. Njemac Rudolf Dizel izumio je 1896. godine motor koji pokreće nafta.

Privredni polet zapadnog svijeta, praćen je sa konstantim uposnom razvojem pomorske industrije, raznim inovacijma i impozantnim infrastruktralnim poduhvatima. Naime, 1869. otvoren je Suecki kanal koji povezuje Sredozemno more i Crveno more, a 1913. u promet je pušten Panamski kanal koji povezuje Atlantski ocean i Tihi ocean. Do tada se brodovima iz Europe u Aziju moralo putovati oko Afrike ili Latinske Amerike. Otvaranjem Sueckog kanal, Mediteran ponovo dospijeva u fokus pomorske trgovine, nakon tavorenja izazvanog velikim geografskim otkrićima, koja su težište pomorskog saobraćaja pomjerila u pravcu Atlantika.

Period do kraja II svjetskog rata označava, takođe, i velika ulaganja u pomorsku industriju i sa aspekta potreba ratne industrije, imajući u vidu narastanje nezadovoljstava globalnom preraspodjelom privrednih resursa i kolonija. Brodovi se počinju graditi od čelika, čemu je pogodovala jaka mašinska i metalurška industrija. S druge strane, pojačava se eksploatacija uglja (u periodu dominacije parnog pogona) I nafte (kao pogonskog goriva za motorizovane brodove). Počinje se sa gradnjom specijalizovanih brodova za prevoz raznih vrsta robe (posebno tankeri, za prevoz tečnog goriva) i s time u vezi – sa izgradnjom sve većih luka, koje bi bile u mogućnosti da prime/prenesu željeni tovar sa/na brodove. Naravno, razvoj pomorske industrije daje podsticaj i u stalnoj je vezi sa privredom u zaleđu većih luka, što opet dovodi do daljeg privrednog i razvoja infrastructure u zaleđu luka. Nije zanemarljiv i rast prerađivačke industrije u samim lukama, u zavisnosti za koju su se vrstu robe specijalizovale.

U periodu uvođenja u praksu nuklearnog pogona, elektronskih računara i sintetičkih materijala, dolazi do nekoliko talasa naučno-tehnološkog razvoja. Ovaj period visokih razvojnih investicija i snažne automatizacije, se može posmatrati kroz tri faze. U prvoj dolazi do proizvodnje i korišćenja novih materijala, eksploatacije novih izvora energije, te snažnoj ekspanziji nauke i tehnologije, kao i razvoju savremen organizacije rada, dok u drugoj fazi dolazi značajnom povećanju produktivnosti rada, efikasnijem pronalaženju i korišćenju informacija, kao i porastu tehnoloških znanja. Na kraju, treća faza se karakteriše izuzetnim razvitkom informacionih tehnologija. Uprkos pokušajima da sve ove faze posmatraju izolovano, ipak je mnogo umjesnije konstatovati da je u pitanju jedan proces, sa dinamičnim promjenama u relativnom kratkom vremenskom periodu – koji nosi ime nučno-tehnološke revolucije.

Ovo je vrlo zanimljivo, mada nisam provjeravao vjerodostojnost:
__________________________________________________ ___

FACTS TO MAKE EVERY INDIAN PROUD

Ø Co-founder of Sun Microsystems - Vinod Khosla

Ø Creator of Pentium chip - Vinod Dahm

Ø Founder and Creator of Hotmail - Sabeer Bhatia

THERE ARE 3.22 MILLIONS OF INDIANS IN USA (1.5% OF POPULATION). Yet,

38% of doctors in USA are Indians.
2% scientists in USA are Indians.
36% of NASA scientists are Indians.
34% of Microsoft employees are Indians.
28% of IBM employees are Indians.
17% of INTEL scientists are Indians.
3% of XEROX employees are Indians.

DID YOU KNOW THE FOLLOWING FACTS ABOUT INDIA?

1. India invented the Number system. Pingalacharya invented Ozero.¹ in 200 BC.
2. Indians discovered the size, shape, rotation and gravity of earth about 1000 years before Kelvin,Galileo,Newton and Copper Nicus. Aryabhatta I was the first to explain spherical shape,size, diameter, rotaion and correct speed of Earth in 499 AD.

3. Newton¹s law of Gravitational force is an ancient Indian discovery. In Siddhanta Siromani ( Bhuvanakosam 6 ) Bhaskaracharya II described about gravity of earth about 400 years before Sir Isaac Newton.

4. Bhaskaracharya II discovered Differential calculus.

5. Theory of Continued Fraction was discovered by Bhaskaracharya II.

6. The place value system, the decimal system was developed in India in 100 BC.
7. Indians discovered Arithmetic and Geometric progression. Arithmetic progression is explained in Yajurveda.

8. Govindaswamin discovered Newton Gauss Interpolation formula about 1800 Years before Newton.

9. Vateswaracharya discovered Newton Gauss Backward Interpolation formula about 1000 years before Newton.

10. Madhavacharya discovered Taylor series of Sine and Cosine function about 250 years before Taylor.

11. Madhavacharya discovered Newton Power series.

12. Madhavacharya discovered Gregory Leibnitz series for the Inverse Tangent about 280 years before Gregory.

13. Madhavacharya discovered Leibnitz power series for pi about 300 years before Leibnitz.

14. Parameswaracharya discovered Lhuiler¹s formula about 400 years before Lhuiler.

15. Nilakanta discovered Newton¹s Infinite Geometric Progression convergent series.

16. Theorems relating the diameter, volume and circumference of circles were discovered by Madhavacharya, Puthumana Somayaji, Aryabhatta and BhaskaracharyaSS.

17. The value of pi was first calculated by Aryabhatta I in 499 AD, i.e. more than 1350 years before Lindemann

18. Boudhayana discovered Pythagorus Theorem in 800BC. ie 300 years before Pythagorus.

19. Algebra, trigonometry and calculus came from India. Quadratic equations were by Sridharacharya in the 11th Century.

20. While the Greeks were using only upto a maximum value 1000, Indians could go upto 18th power of 10 level during Vedic period.

21. Infinity was well known for ancient Indians. BhaskaracharyaII in Beejaganitha(stanza-20) has given clear explanation with examples for infinity.

22. Positive and Negative numbers and their calculations were explained first by Brahmagupta in his book Brahmasputa Siddhanta.

23. Sterling formula was discovered by Brahmagupta about 1000 years before Sterling.

24. Demovier¹s theorem of positive integral was discovered by Brahmagupta in 628 A.D, i.e around 1000 years before Demovier.

25. Puthumana Somayaji discovered Demovier¹s infinite series in 1140 AD,i.e more than 200 years before Demovier.

26. Maharshi Sushruta is the father of surgery. 2600 years ago he and health scientists of his time conducted surgeries like cesareans, cataract, fractures and urinary stones. Usage of anesthesia was well known in ancient India. He was the first person to perform plastic surgery.

27. When many cultures in the world were only nomadic forest dwellers over 5000 years ago, Indians established Harappan culture in Sindhu Valley (Indus Valley Civilization).

28. The world¹s first University was established in Takshasila in 700BC. More than 10,500 students from all over the world studied more than 60 subjects. The University of Nalanda built in the 4th century BC was one of the greatest achievements of ancient India in the field of education.

29. According to the Forbes magazine, Sanskrit is the most suitable language for computer software.

30. Ayurveda is the earliest school of medicine known to humans.

31. Although western media portray modern images of India as poverty stricken and underdeveloped through political corruption, India was once the richest empire on earth.

32. According to the Gemmological Institute of America, until 1896, India was the only source of diamonds to the world.

33. USA based IEEE has proved what has been a century-old suspicion amongst academics that the pioneer of wireless communication was Professor Jagdeesh Bose and not Marconi.

34. The earliest reservoir and dam for irrigation was built in Saurashtra.

35. Chess was invented in India.

36. The first philosopher who formulated ideas about the atom in a systematic manner was Kanada who lived in the 6th century B.C.

37. All the atomic reactors in the world are in Shiva Linga Shape
which is an Indian contribution.

38. Padanjali Maharshi discovered Sound waves.

39. Yoga is an ancient Indian gift to the world.

40. Shayanacharya discovered velocity of light.

41. Maharshi Bharadwaja discovered different types of light rays.

42. Maharshi Bharadwaja was the first person to give definition about aeroplane. He explained about different types aeroplanes in his book ³Vimana Thantra² about 2000 years before Wright Brothers.

43. Maharshi Bharadwaja discovered spectrometer. In his ³Yantra Sarvaswa² he explained about more than 100 instruments.

44. The different colours of light, VIBGYOR are mentioned in Rigveda which was written more than 6000 years ago.

45. Maharshi Charaka discovered Psychology and Quantum healing system.

46. Varahamihira discovered the concept of ³Budding of plants².

47. Varahamihira discovered Comets in 505 AD, i.e more than 1100 years before Haley.

48. Gouthama Maharshi discovered the wave nature of sound about 1400 years before Hyghen.

49. Seven continents are mentioned in Padmapurana.

50. Judo and karate which are coming to India from the far-east originated in ancient India