sarita
13-07-07, 23:25
Petar Ilič Čajkovski (1840-1893)
Ruski kompozitor
--------------------------------------------------------------------------------
Ovaj veliki ruski kompozitor bio je autor 11 opera, tri kompletna baleta, 6 simfonija, brojnih koncerata, orkestarskih, kamernih i horskih dela, velikog koprusa umetničkih pesama i jedne liturgije, takođe. Muzički talenat Čajkovskog došao je do izražaja još u detinjstvu, kojeg je proveo u malom gradu na uralskim planinama, gde je njegov otac upravljao rudnikom. Od svoje 12 pa do 19 godine proveo je u internatu kao učenik Pravne škole (kombinacija srednje škole i juniorskog koledža koji je spremao svoje ucenike za karijeru pravnika), uzimajući istovremeno časove muzike. Brojna sećanja opisuju ovu školu kao klijalište homoerotizma, gde je anđeoska lepota mladom Pjotra donela mnoge obožavatelje.
Nakon mature dobio je pošao u Ministarstvu pravde i nekoliko sledećih godina živeo je gradskim životom, krećući se uglavnom u gej krugovima. U 23 godini, međutim, dao je otkaz i upisao se kao redovan student teorije i kompozicije na Petrogradskom konzervatorijumu. Zbog školovanje na ovom konzervatorijumu njegova muzika je bila kasnije karakterisana pakosnim komentarima kao neuatentično ruska, nasuprot muzici njegovih, navodno saumoukih, savremenika poput Musorgskog i Borodina. Međutim, Čajkovski je zapravo ključna spona u ruskoj muzičkoj tradiciji krajnje zapadne provinijencije, koja vodi od Glinke do Stravinskog.
Njegova velika originalnost i jedinstven muzički jezik, iskazali su se već u Prvoj simfoniji (1866, dorađenoj 1875. god.) i u uverturi-fantaziji Romeo i Julija (1869). Godine 1877. nakon što je završio Labudovo jezero i pre neko što je započeo sa komponovanjem Evgenija Onjegina, otvoreno mu je skrenuta pažnja na glasine o njegovom privatnom životu. Ovo ga je navelo na loše savetovanu ženidbu sa neuravnoteženom Antoninom Miliukovom. Brak se uskoro završio nervnim slomom. Nakon oporavka, Čajkovski je napisao: Nema ništa jalovije od želje da ne budem ono što sam po prirodi. Kompozitor je imao gej veze sa, među ostalim, njegovim školskim drugom Ivanom Klimenkom, sobarom Aleksejem Sofronovim i violinistom Josifom Kotekom. Njegova najveća ljubav je bio njegov gej nećak Vladimir ('Bob') Davidov, kome je posvećena VI simfonija. Prema usmenom predanju ruskih homoseksualaca, ova simfonija oslikava potragu za homoseksualnom ljubavlju. Neke od njegovih umetničkih kompozicija poput "Tako brzo zaboravljen" i "Užasan momenat", op. 28, no. 6, čine muzičku podlogu za rodno neutralne tekstove koji može biti lako da se odnose na istopolnu ljubav.
Smrt Čajkovskog prouzrokovana kolerom, pouzdano je dokumentovana. Oko 1970. god. njegovom biografijom su se bavili ekstremno homofobni muzikolozi poput Edwarda Gardena, Davida Browna, Aleksander Orlove i u skorije vreme Anthony Holden. Verovali su da homoseksualci ne mogu imati ljubavnike ili prijatelje i da vode živote neumitne mizerije. Na osnovu neproverenih glasina, tvrdili su da je Čajkovski bio prisiljen da počini samoubistvo od strane svog nekadašnjeg školskog druga. Studije Aleksanda Poznanskog iznose na videlo činjenice iz života ovog umetnika i diskedituju njegove homofobne biografe.
Ruski kompozitor
--------------------------------------------------------------------------------
Ovaj veliki ruski kompozitor bio je autor 11 opera, tri kompletna baleta, 6 simfonija, brojnih koncerata, orkestarskih, kamernih i horskih dela, velikog koprusa umetničkih pesama i jedne liturgije, takođe. Muzički talenat Čajkovskog došao je do izražaja još u detinjstvu, kojeg je proveo u malom gradu na uralskim planinama, gde je njegov otac upravljao rudnikom. Od svoje 12 pa do 19 godine proveo je u internatu kao učenik Pravne škole (kombinacija srednje škole i juniorskog koledža koji je spremao svoje ucenike za karijeru pravnika), uzimajući istovremeno časove muzike. Brojna sećanja opisuju ovu školu kao klijalište homoerotizma, gde je anđeoska lepota mladom Pjotra donela mnoge obožavatelje.
Nakon mature dobio je pošao u Ministarstvu pravde i nekoliko sledećih godina živeo je gradskim životom, krećući se uglavnom u gej krugovima. U 23 godini, međutim, dao je otkaz i upisao se kao redovan student teorije i kompozicije na Petrogradskom konzervatorijumu. Zbog školovanje na ovom konzervatorijumu njegova muzika je bila kasnije karakterisana pakosnim komentarima kao neuatentično ruska, nasuprot muzici njegovih, navodno saumoukih, savremenika poput Musorgskog i Borodina. Međutim, Čajkovski je zapravo ključna spona u ruskoj muzičkoj tradiciji krajnje zapadne provinijencije, koja vodi od Glinke do Stravinskog.
Njegova velika originalnost i jedinstven muzički jezik, iskazali su se već u Prvoj simfoniji (1866, dorađenoj 1875. god.) i u uverturi-fantaziji Romeo i Julija (1869). Godine 1877. nakon što je završio Labudovo jezero i pre neko što je započeo sa komponovanjem Evgenija Onjegina, otvoreno mu je skrenuta pažnja na glasine o njegovom privatnom životu. Ovo ga je navelo na loše savetovanu ženidbu sa neuravnoteženom Antoninom Miliukovom. Brak se uskoro završio nervnim slomom. Nakon oporavka, Čajkovski je napisao: Nema ništa jalovije od želje da ne budem ono što sam po prirodi. Kompozitor je imao gej veze sa, među ostalim, njegovim školskim drugom Ivanom Klimenkom, sobarom Aleksejem Sofronovim i violinistom Josifom Kotekom. Njegova najveća ljubav je bio njegov gej nećak Vladimir ('Bob') Davidov, kome je posvećena VI simfonija. Prema usmenom predanju ruskih homoseksualaca, ova simfonija oslikava potragu za homoseksualnom ljubavlju. Neke od njegovih umetničkih kompozicija poput "Tako brzo zaboravljen" i "Užasan momenat", op. 28, no. 6, čine muzičku podlogu za rodno neutralne tekstove koji može biti lako da se odnose na istopolnu ljubav.
Smrt Čajkovskog prouzrokovana kolerom, pouzdano je dokumentovana. Oko 1970. god. njegovom biografijom su se bavili ekstremno homofobni muzikolozi poput Edwarda Gardena, Davida Browna, Aleksander Orlove i u skorije vreme Anthony Holden. Verovali su da homoseksualci ne mogu imati ljubavnike ili prijatelje i da vode živote neumitne mizerije. Na osnovu neproverenih glasina, tvrdili su da je Čajkovski bio prisiljen da počini samoubistvo od strane svog nekadašnjeg školskog druga. Studije Aleksanda Poznanskog iznose na videlo činjenice iz života ovog umetnika i diskedituju njegove homofobne biografe.