One strane, ove domaće ne smijemo dirat, da nam ne zakucaju na vrata ;)

Nešto ukratko o službama bezbjednosti SAD:

- CIA -civilna, spoljna obavještajna služba (van granica SAD), ima oko 5.000 operativaca, baza Lengli;

- DIA -obavještajna služba pri generalštabu, vojsci. Vojska inače nije u SAD već je po Svijetu, oko 500.000 vojnika;

- FBI -50% nadležnosti protiv organizovanog kriminala na bazi federalnog zakona. Izašla je izvan granica zemlje i oformila jedan broj kancelarija (npr. Moskva). Ima nadležnost kontraobavještajnog karaktera.

- Sicret service -Obezbjeđenje predsjednika, nalazi se u ministarstvu finansija, najbolja arhiva, VRLO JAKA.

- DEA -borba protiv narkotika.

- NSI -nacionalna elektronska agencija (oko 1/3 ulaganja u ovoj oblasti otpada na NSI). Zaposleni su uglavnom inžinjeri i tehničari. Dnevno skine oko 2.000.000 podataka. Zamislite koliko treba ljudi da ovo isprati.

Ovo su najvažnije od oko 30 agencija i službi u SAD. Budžetski izdaci su oko 40 milijardi dolara.

Kakvi tipovi obavjestajnih sluzbi postoje?

U zemljama koje imaju razgranate obavjestajne sluzbe postoji nekoliko vrsta agencija.

Obavjestajne sluzbe ciji je mandat zasnovan na odreenoj geografskoj oblasti ili na konkretnom zadatku ukljucuju:

• Spoljne strane obavjestajne sluzbe su sluzbe stranih zemalja. Mislim da ovaj pridjev ne moze biti koristen u datom kontekstu obavjestajne sluzbe koje prikupljaju, analiziraju i izvode informacije koje su od znacaja za spoljnu bezbjednost drzave, i koje upozoravaju na nadolazee prijetnje spolja;

• Unutrasnje domace obavjestajne sluzbe su sve sluzbe drzave koje se bave ob.radom dakle i vanjske i unutrasnje obavjestajne sluzbe, cesto poznate i kao bezbjednosne agencije, prikupljaju i analiziraju podatke od znacaja za unutrasnju bezbjednost drzave i odrzavanje javnog reda i sigurnosti.


Obavjestajne sluzbe ciji su mandati zasnovani na konkretnom pitanju ili podrucju obuhvataju:

• Vojne ili odbrambene obavjestajne sluzbe koje stvaraju obavjestajne podatke od znacaja za planiranje odbrane i podrsku vojnim operacijama;

• Kriminalisticke obavjestajne sluzbe koje vrse analizu podataka u vezi s organizovanim kiminalom, korupcijom i kriminalnim aktivnostima, i time pomazu rad organa za sprovoenje zakona;

• Specijalizovane drzavne centre koji se skoncentrisu na odreena pitanja, kao sto je americki Drzavni centar za borbu protiv terorizma;

• Posebne koordinacione jedinice za odreena pitanja koje obuhvataju vise aktera iz obavjestajnog sektora i/ili drugih vladinih odsjeka. Primjeri za ovakvo organizovanje ukljucuju holandski CT-InfoBox, koji koordinira antiteroristicke aktivnosti obavjestajnih sluzbi, drzavnu policiju, imigracione vlasti i druge agencije; i americka Kancelarija za terorizam i finansijsko-obavjestajne djelatnosti pri Ministarstvu finansija.


Razliciti metodi prikupljanja informacija, pogotovo u slucajevima gdje se koriste tehnicka sredstva, mogu uzrokovati stvaranje usko specijalizovanih obavjestajnih sluzbi.
Takva tijela obuhvataju obavjestajne sluzbe koje koje se bave slikovnim podacima, komunikacijama ili kriptologijom. Americka NSA, ruski FAPSI i britanski GCHQ su, po broju zaposlenih i visini budzeta, vjerovatno najvee takve agencije.
Za manje drzave postojanje jedne objedinjene obavjestajne agencije predstavlja nacin da se ocuvaju resursi i izbjegne dupliranje aktivnosti. Spanski CNI, holandski AIDV, turski MIT i bosanskohercegovacka OSA predstavljaju primjere napora da se prevazidju tradicionalne razlike izmeu operacija na domaem tlu i u inostranstvu.

U veim drzavama koje posjeduju razgranate obavjestajne sluzbe, mandati pojedinih agencija se ponekad preklapaju. To moze rezultirati korisnim suparnistvom meu agencijama ukoliko omogui da se otkriju razlike u misljenjima u vezi nepotrebnih pretpostavki. Ali ovakvo preklapanje se moze pokazati i stetnim, sto se moze izbjei kroz blisku saradnju meu agencijama.

E cime se moj prijatelj zaludjuje...
Ja gledam sto je pozelenio:D on se poceo baviti bezbednoscu.
Nešto ukratko o službama bezbjednosti SAD:
- Sicret service -Obezbjeđenje predsjednika, nalazi se u ministarstvu finansija, najbolja arhiva, VRLO JAKA.
- NSI -nacionalna elektronska agencija (oko 1/3 ulaganja u ovoj oblasti otpada na NSI). Zaposleni su uglavnom inžinjeri i tehničari. Dnevno skine oko 2.000.000 podataka. Zamislite koliko treba ljudi da ovo isprati.
Imam dve ispracke, prva se odnosi na orginalnost napisa.
Naime nije NSI - no NCA. (lepse izgleda :cheezy: )
Drugo odakle ti to da je SS ''tako jaka''? Sem sto se bavi bezbednoscu javni licnosti, bavi se i borbom proti falsifikovanja dolara tj. ocuvnja monetarnog sistema.

et, toliko, joj mislim da si od onih lozaca :D sto bi voleli da rade u tajnim sluzbama. Kao mit ovo ono a? :cheezy:

Mozda treba dodati da uvid u njihov rad (svih sluzbi), i njihovu kordinaciju ima novo ministarstvo osnovano nakon 9/11 koje ex officio ulazi u kabinet predsednika pruzajucimu info. o bezbednosti kordinirajuci radom svih sluzbi.
Takodje DIA (director of inteligence agency) ili ti prvi covek CIA ex officio ulazi u sastav NSC (national security concil) najvaznije telo za formulisanje i sprovodjenje US foreign policy.
Uzgred ovde http://www.foia.cia.gov/cpe.asp imate paletu skoro otvorenih dokumenata iz arhive CIA.
Uglavnom obradjuju SSSR i Chinu.

Tačno da SS prvobitno osnovan sa ciljem otkrivanja i hvatanja falsifikatora i rasturača lažnog novca i drugih izvršilaca krivičnih djela iz iblasti finansija.
Ali to je bilo 1865.g.
Od tada je služba imala brojne transformacije.
Ova služba ima najbolje kadrove i najveća ovlašćenja.

Ovo za novo ministarstvo je tačno i zove se Ministarstvo unutrašnje bezbjednosti.

Za više podataka predlažaem ti da pročitaš knjigu Sistemi zaštite ličnosti i objekata od Dr Ljubomira Stajića.

Što se mojih ličnih afiniteta tiče, ja sam završio fakultet za civilnu bezbjednost. (Ne boj se, ne radim u organima bezbjednosti ;))A ti, budući doktore, obrati pažnju da dobro savladaš ono za šta se osposobljavaš. Onda ću ja doći da te naučim kako se vadi slijepo crijevo. ;)

A evo ti i jedan dobar sajt: http://www.fas.org/irp/official.html
Za ovaj što si mi poslao nijesam znao i hvala!

Zaboravih, nijesam pogriješio u nazivu nego si ti pogriješio službu
http://www.fas.org/sgp/library/quist2/app_b.html

Pogresili smo obojica NSA (ja zbog ovog c-si ustvari S) ali nije I no A.
NATIONAL SECURITY AGENCY
Ej bezbednjak, pa nisam doco za bubreg no za pravo... protivravne akte.
Knjigu, verujem da je dosadna, nesto me ne zanima sticenje objekata, licnosti, to mi dodje ono na misice, menjanje ruta, ja sam za nesto ozbiljnije.
SS ima najbolje kadrove? Pa mozda kad bi merili obim bicepsa, tu se slazem.
Primaju ih iz naj elitnijih spec. jedinica -logicno, obezbedjuju vip licnosti.
A sta reci tek o MOSADU citao sta o operaciji ''Boziji gnev''? :xmas143:

Pogresili smo obojica NSA (ja zbog ovog c-si ustvari S) ali nije I no A.
NATIONAL SECURITY AGENCY


Ne!

Radi se o National Security Information (NSI)

Pogresili smo obojica NSA (ja zbog ovog c-si ustvari S) ali nije I no A.
NATIONAL SECURITY AGENCY
Ej bezbednjak, pa nisam doco za bubreg no za pravo... protivravne akte.
Knjigu, verujem da je dosadna, nesto me ne zanima sticenje objekata, licnosti, to mi dodje ono na misice, menjanje ruta, ja sam za nesto ozbiljnije.
SS ima najbolje kadrove? Pa mozda kad bi merili obim bicepsa, tu se slazem.
Primaju ih iz naj elitnijih spec. jedinica -logicno, obezbedjuju vip licnosti.
A sta reci tek o MOSADU citao sta o operaciji ''Boziji gnev''? :xmas143:

Napisaću post o SS no mi je muka sad da kucam. Sledeći će biti Izraelski institut za bezbjednost.

Istorijat i neki opšti podaci o „The U.S. Secret Service“

Jedna od najstarijih policijsko-bezbjedonosnijih ustanova SAD je Tajna služba (The U.S. Secret Service), čiji je prvenstveni zadatak po osnivanju bio otkrivanje i hapšenje falsifikatora i rasturača falsifikovanog novca i drugih izvrišalaca krivičnih djela iz oblasti finansija. Međutim, najbitnija i temeljna funkcija ove službe je zaštita ličnosti predsednika i drugih najviših funkcionera SAD.
Služba osnovana 1865. godine i ona deluje vu okviru Državnog trezora SAD. Njena odgovornostje objezbeđenje i zaštita života predsednika SAD kao nosioca izvršne vlasti, tj. Političkog sistema SAD, koja se ogleda u neprekidnoj budnosti, profesionalnosti, obučenosti i efikasnosti. Imajući u vidu istoriske primere koji obiluju brojnim manje-više neuspelim-uspelim atentatima na oredsednike SAD, Kongres je doneo zakon, koji daje ovlašćenja tajnoj službi, da štiti život predsednika SAD, kao i živote drugih vežnoh ličnosti.Stvaranjem ove organizacije i proširenjem njene nadležnosti, nastojalo se da se bezbednost prve ličnosti SAD podigne na najviši stepen. Međutim,prakse napada na predsednike SAD ukazuju na verovatnoću da će u budućnosti Tajna služba imati izuzetni težak zadatak – da uspešno zaštiti život predsednika SAD i živote drugih određenoh ličnosti.
Naqstanak Tajne službe SAD poklapa se sa istoruskim prediom Građanskog rata i drugim krupnim društveno-političkim previranjem u to vreme. Kao rezultat takvih previpanja i procesa bilo je definitivno stvranje današnjih SAD.
Svij rad Tajna služba počinje 5. avgusta 1865. godine, činom polaganja zakletve prvog njenog šefa Viljema P. Vuda pred Kongresom. Vud je pre stvaranja tajne službe i svog postavljanja za njenog prvog šefa proveo radni vek radeći za Vladu SAD na otkrivanju gonjenju i hapšenju počinilaca prevara i ostalih krivičnih dela koja su u vezi sa Ministarstvom finansija.
Godine 1869. na mjesto šefa Tajne službe dolazi Herman Vitli, koji je zaduže za uspostavljanje tjesne saradnje Tajne službe sa lokalnom policijom, kao i za pokretanje inicujative za uviđenje službene značke za detektive Tajne službe. Ova inicijativa je realizovana posle njegove smrti 17.03.1875.g. od kada svi agenti Tajne službe dobijaju značku na kojoj je ugravirano „U.S. Secret Service“.
Tajna služba je 1882.g. priznata Zakonom Kongresa kao službeno odjeljenje Državnog trezora SAD i ona ni tada nije formalno određena za zaštitu predsjednika SAD. Međutim, internim naređenjem šefa Tajne službe, izabrani agenti su boravili u Bijeloj kući i imali su cilj da zaštite predsjednika, posebno u vrijeme špansko-američkog rata. Tajna služba se pokazala kao efikasna u obavještajnom radu, kao i u obavještajnim istraživanjima u spriječavanju djelovanja mogućih organizatora atentata na tadašnjeg predsjednika Abrahama Linkolina.
Za vreme Prvog svetskog rata Tajna služba nastavlja sa svojim aktivnostima u pravcu istraživanja čestih sabotaže i špijunaže. U želji za što uspješnije vođenje rata predsednik SAD Vilson je tada odobrio kršenje Zakona o zabrani posuđivanja kadrova i naredio da se jadan broj atentata Tajne službe dodeli Ministarstvu inostranih poslova, kao njegova specijalna jedinica.
Mandat da štiti ličnost predserdnika SAD Tajna služba je dobila 1903. godine, mada su njeni agenti i u 1901. godini obavljali poslove njegove zaštite. Kongres SAD je 23. juna 1913. godine zakonski ovlastio Tajnu službu, da tada aktuelnog predsednika štiti i izabranog predsednika, koji još nije stupio na dužnosti, dok se Zakonom o budžetu od 12. juna 1917. godine proširuje nsdležnost Tajne službe na zaštitu članova uže porodice predsednika.
Zakonom Kongresa SAD od 14. maja 1930. godine u Tajnojl službi je dat nadzor nad „Policijom Bijele kuće“ (koja je formirana 14. septembra 1922. godine u cilju zaštite Bijele kuće i njene okoline). Tajna služba dobija nadzor i punu odgovornost nad djelovanjem „Straže Ministarstva finansija u Vašingtonu. Cilj ove straže jeste zaštita glavne i sporedne zgrade Ministarstva finansija.
Za vreme Drugog svetskog rata nema značajnih promena u nadležnosti Tajne službe osim obaveze zaštite predsjednika SAD i vrhovnog komadanta američke vijske, jer ratna opasnost uvećava realne mogućnostinapada na njihov lični integritet,od strane neprijateljskih agenata ili specijalnih struktura formiranih za tu vrstu djelatnosti (likvidacije).
Celokupni rad Tajne službe je pod kontrolom Kongresa ( kontrola sredstava za operativne troškove i za angažovanje službe na otkrivanju ihapšenju prekršioca kao i kontrola troškova organizacije obezbeđenja predsjednika SAD). Nadležnosti Tajne službe i Federalnog istražnog biroa ( Federal Bureau of Investigation – FBI) u vreme posle Drugog svjetskog rata su se često preklapale. Kongres SAD se 1950.g. ovim institucijama sa jednom inicijativom da da iznađu zajedničko riješenje. Ovo je rezultiralo donošenjem sporazuma o razumjevanju 1955.g. Sporazumom se predviđa da FBI ima pravo da vodi istragu protiv bilo kojeg službenika Tajne službe, firme ili korporacije, koje su u nekoj vezi sa Tajnom službom ili zaposlenima u njoj.
Američki predsjednik Hari Truman je 16. jula 1951. godine potpisao Zakon Kongresa SAD kojim se Tajnoj službi pored dotadašnjih ovlašćenja daju i nova: za vršenje hapšenja na osnovu naloga i ovlašćenja za nošenje vatrenog oružja. Šef tajne službetada je bio U.E. Baughman, koji je 1957. posebnu oažnju posvetio reorganizaciji ove službe (32. godine je inače radio u Tajnoj službi). Reorganizovao je Glavni ured – uvodi funkciju zamenika šefa Tajne službe (asisent šefa), koji je do tada vodio brigu o poslovima iz domena zaštite predsjednika i koordinirao rad policije Bjele kuće i kao rukovodni inspektor snosio odgovornost za rad svih ekipa inspektora zaštite.

U okviru Tajne službe postoje organizacione jedinice:
- Ispostava za Bijelu kuću,
- Odsjek za zaštitu ispitivanja,
- Terenski odsjek.

Odgovornost za bezbjednost predsjednika SAD i ostalih određenih ličnosti koje potpadaju pod zaštitni režim, leži na Ispostavi za Bijelu kuću. Rad Ispostave za Bijelu kuću je neprekidan, bez obzira da li je predsjednik u njojili nije. Određeni broj agenata ove Ispostave direktno je dodijeljen da stalno čuva predsjednika i članove njegove uže porodice. Oni rade po principu lične tjelesne straže. U slučaju atentata ili druge opasnosti po njegov život oni su dužni da stvore štit tijelom i da spriječe svaku opasnost.

Funkcija odsjeka za zaštitu i ispitivanje je, prije svega, preventivnog karaktera, tj. vođenje istraga i ispitivanje svih prijetnji, koje su upućene predsjedniku ( ili drugoj određenoj ličnosti). Ovaj odsjek posjeduje izuzetno bogatu kartoteku sa podacima o svim licima koja bi mogla da ugroze određenu ličnost. Odsek takođe vrši stalnu obuku i specijalizacije kadrova za korišćenje specifičnih veština (indefikacija, grafologija, poznavanje papira, vodenih žigova, specifičnih reči, izraza, fraza itd.). ispituju sumnjive osobe koje se pojavljuju u blizini Bijele kuće ( ili drugih određenih objekata) u kojoj boravi predsjednik ili su određene za boravak ili posjetu. Vrši temeljnu istragu, posebno pretećih telefonskih poziva i kontroliše sve predmete, pakete ili poklone koji su upućeni predsjedniku. Procenjuje se da ovaj Odsek godišnje obradi oko 2.000 slučajeva raznih prijetnji, koje su upućene predsjedniku SAD.
Terenski odsek Tajne službe je posebno zadužen za planiranje i obezbjeđenje svih putnih pravaaca, kao i pravaca i područija kojima sa kreće predsjsdnik (ili će se kretati). Ovaj odsek izučava biografije svih lica sa tog područja koje pokriva, a koje bi mogle da dođu u dodir sa predsjednikom ili lica koja izrze želju da se sa njim sretnu, po bilo kom osnovu. Šezdesetih godina prošlog veka odsjeka je bilo 57 i svakom od njih je rukovodio po jedan specijalni agent, koji je bio direktno odgovoran šefu Tajne službe. Danas u SAD ima 115 ovakvih odsjeka, dok u inostranstvu postoji najmanje 6 (Bon, Rim, London, Pariz, Bankok i Manila).

Organizacija ove službe prilagođena je stvarnim potrebama i određenim specifičnostima SAD. Ova služba ima najbolje kadrove i najveća ovlašćenja, što je i razumljivo, kada se ima u vidu činjenica, da po američkim zakonima predsjednik SAD ima neograničena ovlašćenja.

Uslovi za prijem u ovu službu su starost od 24-30g. i po stupanju u službu treba da su odslužili vojni rok i da imaju završrn fakultet. Podvrgavaju se različitim testovima (psihofizičkim, inteligencije… oko 200 testova) i svaki kanditat za ovu službu mora da provede 2-3 mjeseca u jednom od lokalnih odjeljenja, da se aklimatizuje, nakon čega se upućuje u specijalnu školu. Kriterijumi za rad na ovim poslovima su : naročito sposoban, odan, obrazovan.

Predsjednik je kod njih najviši organ izvršne vlasti, a znamo šta to tamo znači!
Inače, teoretski si u pravu u tom dijelu.

Misli se na pokušaje atentata u vrijeme američko-španskog rata. Uspio je samo onaj poslednji atentat ;).

General za tajne

Izvidnica, patrola, izviđanje – sve to, i još po nešto, znači ruska riječ razvedka, koja je službeni dio naziva za SVR – Službu vnešney razvedki, zapravo službu spoljne špijunaže, čiji šef boravi, kako su javili mediji, kod nas u (ne)zvaničnoj posjeti. General-pukovnik Sergej N. Lebedev (59) je osoba od izuzetnog povjerenja predsjednika Ruske Federacije, a prema navodima ruske štampe jedno su vrijeme zajedno službovali u bivšoj Istočnoj Njemačkoj (DDR). Vladimir Putin je nekadašnjii oficir KGB-a (Komiteta državne bezbjednosti) a u DDR-u je špijunirao od 1985. do 1990. godine. Šef službe-nasljednika KGB-a, Federalne službe bezbjednosti (FSB), Putin postaje u periodu od juna 1998. do avgusta 1999. godine.
Ali, Lebedev uporno negira navode da se znao s Putinom još iz vremena rada u DDR-u; zapravo, malo ko vjeruje u njegove tvrdnje da su se oni upoznali tek 2000. godine. Navodno, Putin ne bi želio da dođe u situaciju ako se, zbog prethodnog špijunskog rada Lebedeva u DDR-u, jednog dana pojavi neki neprijatni dokument o tome. Lebedev je u intervjuu za “Komsomolskuju pravdu” 2006. objasnio da je on radio u Berlinu, a Putin u Drezdenu. Cinici su primijetili da se, navodno, drže starog zanatskog pravila: na javnim mjestima špijuni se “ne poznaju” međusobno. Putin je Lebedeva postavio za šefa SVR-a 20. maja 2000. svega pet mjeseci nakon stupanja na predsjedničku dužnost.
Lebedev i njegova služba su direktno podređeni Putinu i svakog ponedjeljka izjutra ga brifinguju obavještajnim podacima, analizama i procjenama. Lebedev je novinarima jedanput priznao da je s Putinom u svakodnevnom kontaktu, a razlog za to je zahuktala ruska špijunska mašinerija duž svih meridijana.
- Pokušaji ruske obavještajne službe da dođu do američkih tajni i broj njihovih operacija za vrijeme Putinovih mandata dosegli su nivo iz vremena hladnog rata – objavili su američki mediji prije par nedjelja, pozivajući se na savjetnike za obavještajne poslove Bijele kuće. U tom se kontekstu za SVR tvrdi kako “trenutno u Americi ima čitavu mrežu tajnih agenata koji prikupljaju povjerljive informacije, uključujući i informacije o vojnim projektima na kojima se još radi”.
SVR je bila djelimično u središtu jezivog publiciteta nakon prošlogodišnje misteriozne smrti ili ubistva ranijeg ruskog agenta, pukovnika FSB-a Aleksandra Litvinenka u Londonu. Ruske službe bezbjednosti, uključujući i SVR, pominjane su u kontekstu navodnog ubistva. Iz SVR-a su 20. novembra 2006. zvanično demantovali da su organizovali sofisticirano Litvinenkovo ubistvo trovanjem sa izotopom plutonijuma 210. Litvinenko je, navodno pod lažnim imenom Igor Vlasov, radio za SVR, ali dokazi za to nijesu objavljeni.
- Nemamo ništa s onim što se dogodilo Litvinenku. Ruske tajne službe odavno ne primjenjuju trovanje ni druge oblike ubistva - rekao je portparol ove službe Sergej Ivanov. Lebdev je kazao da su insinuacije oko smrti Litvinenka “pokušaji političke provokacije protiv Rusije”.

U odnosu na druge špijunske službe Rusije, SVR djeluje kao “služba u službi”; njen posao nije samo prikupljanje obavještajnih informacija u inostranstvu već i kontrola drugih povjerljivih podataka koji se slivaju u Kremlj. Dakle, SVR je brojčano manja služba, ali stariji partner u ruskoj obavještajnoj zajednici.
Stil i ekskluzivni status SVR-a nije novost u odnosu na epohu komunizma, ali su mogućnosti ruske špijunaže u međuvremenu bitno povećane; tokom “hladnog rata” ruskim službama u inostranstvu su bile vezane ruke danonoćnim nadziranjem njihovih rezidencijalnih ispostava, ambasada, trgovačkih predstavništava i novinskih dopisništva. Savremeni ruski biznis i prateća kriminalna hobotnica su se sada proširili diljem svijeta do granica nezamislivih u doba Sovjetskog Saveza.
Pod imenom Prve glavne uprave preteča SVR-a djeluje od 1952. u okviru KGB-a. Prema izvještajima Aleksandra Mitrohina – glavnog arhivara KGB-a, prebjega koji je u Velikoj Britaniji objavio knjigu “Mitrohinov arhiv” (1999) sa tajnim ruskim dokumentima – Prva glavna uprava je od 1984. praktično sama, nezavisno od drugih struktura KGB-a, vodila najveći dio tajnih operacija u Evropi i SAD-u.
Djelovanje SVR-a u inostranstvu predstavlja mješavinu obavještajnih i privrednih poslova. Šef SVR od 1991. do 1996. je bio dobro poznati Jevgenij Primakov, kasniji šef diplomatije i kratkotrajni predsjednik Vlade; Primakov je sada predsjednik Industrijsko-trgovačke komore Ruske Federacije. I unutrašnja organizacija SVR-a odražava komplot špijunsko-ekonomskih ciljeva. SVR nadgleda komercijalne poslove Rusa u inostranstvu, bilo da je riječ o državnim ili privatnim firmama. Od formacijski ukupno sedam poznatih uprava SVR-a, jedna je zadužena za ekonomsku špijunažu.
Ta činjenica nije posebna tajna u Rusiji, ona se podrazumijeva i čak je objavljena u štampi. General Lebedev je to priznao u intervjuu za “Rosijskaju gazetu” od 22. decembra 2002. godine odgovarajući na pitanje šta SVR preduzima na polju razvoja ruskog biznisa?
- Uspješne aktivnosti ruskih kompanija na međunarodnom tržištu nijesu samo interes tih kompanija, nego doprinose razvoju ruske ekonomije u cjelini. Sagledavajući jačanje ruske ekonomske moći i ekonomske stabilnosti, SVR smatra da je moguće naći nove tačke kontakta i saradnje s komercijalnim organizacijama – kazao je Lebedev otkrivši da na tom planu, pod neposrednom koordinacijom Putina, rade Ministarstvo inostranih poslova, Ministarstvo unutrašnjih poslova, FSB i SVR. Ako se tome doda i izvoz naoružanja i vojne opreme, Lebedev je zaključio da “niti jedan veći i važniji komercijalni posao nije zaključen u inostranstvu, a da nije urađen sa obavještajnim službama”!
Otkud Lebedev, šef ruskih špijuna u inostranstvu, sada u Crnoj Gori? On je, navodno, možda gost Agencije za nacionalnu bezbjednost a možda je, primjećuju cinici, čovjek samo na odmoru. Rusi grade i tek će graditi čitava svoja naselja na Crnogorskom primorju. Ali, malo ko može da povjeruje da je Lebedev došao ovdje samo da evocira tradiciju.

Direktor

Iz veoma oskudnih izvještaja o Sergeju Lebedevu može se saznati da ima nesvakidašnju moć pamćenja, naime “pamti masu fakata, imena i informacija, za koje je inače potreban kompjuter”. Službenici ga međusobno nazivaju “Direktor”. Za njegovog mandata špijuni SVR-a u inostranstvu su dobili povišicu, od oko 50 odsto od početne plate. Takođe, odobren im je popust na kupovinu kuće ili apartmana. Imaju popuste prilikom plaćanja poreza. Lebedev je naveo da mu je hobi vikendica (“dača”). Iz istih razloga, brojni Rusi su kupili “dače” na Crnogorskom primorju. Lebdev ima dvojicu sinova, obojica su ekonomisti.

Rekorder

Sergej Lebedev je u tajnim službama od 1973. godine, nakon odsluženja vojnog roka i diplomiranja na Politehničkom institutu gdje se istakao kao komunistički aktivista, potom i niži funkcioner. Od 1975. je u preteči SVR, Prvoj glavnoj upravi KGB-a. Završio je kurs kontrašpijunaže i dodatnu obuku na Institutu KGB-a u Kijevu. Potom je 1978. diplomirao na Diplomatskoj akademiji; govori engleski i njemački jezik. Špijunažom se bavio u DDR-u, prikupljajući podatke iz Zapadnog Berlina, a nakon njemačkog ujedinjenja i dalje je ostao jedno vrijeme na službi u Berlinu. Njegova biografija, poput drugih obavještajaca, obiluje “bijelim mrljama”, ali je poznato da je u periodu 1998-2000, bio rezident SVR u Vašingtonu. Iako demantuje da se poznaje s Putinom još iz doba špijunaže u DDR-u, Lebdev je već sedam godina direktor SVR-a, što predstavlja rekord. - Jevgenij Primakov je, kao moj prethodnik, radio četiri godine i četiri dana. On je predao štafetu Vjaćeslavu Trubnikovu koji je takođe bio šef SVR četiri godine i četiri dana!

Buš traži promene zakona o prikupljanja obaveštajnih podataka

08/07/2007

Administracija predsednika Buša pokušava da izmeni zakon koji se tiče američkog nadgledanja u inostranstvu radi prikupljanja obaveštajnih podataka. Međutim, članovi demokratske većine u Kongresu nagoveštavaju da možda neće pristati na tražene promene, jer već gaje određene sumnje u pogledu spornog programa administracije za prisluškivanje građana.
Administracija predsednika Buša traži od Kongresa da odobri izmene Zakona o obaveštajnom nadzoru u inostranstvu, iz 1978. Predložene izmene bi dale vladi šira ovlašćenja za prikupljanje obaveštajnih podataka u inostranstvu. Pristalice tog zakona kažu da bi se tim izmenama pomenuti zakon doveo u sklad sa tehnološkim promenama, među kojima su i elektronska pošta i bežična komunikacija. Majkl Mekonel, direktor Nacionalne obaveštajne službe, zatražio je od zakonodavaca da izmene taj zakon na nedavnom pretresu senatskog Odbora za obaveštajnu delatnost.
”Ako bude odobren, taj zakon bi pomogao našim obaveštajcima da zaštite zemlju tako što će da spreče delovanje terorista unutar Sjedinjenih Država.“
Međutim, mnoge demokrate u Kongresu izgleda da nisu voljne da prošire vladina ovlašćenja kad je u pitanju nadgledanje građana. Oni postavljaju pitanje legalnosti programa prisluškivanja, uvedenog posle terorističkih napada 11. septembra, 2001. godine i kažu da administracija još nije na odgovarajući način odgovorila na njihove strepnje. Taj program omogućava Nacionalnoj bezbednosnoj agenciji da bez sudskog naloga sluša telefonske razgovore i čita elektronske poruke između osumnjičenih terorista u inostranstvu i Sjedinjenim Državama.
Predsednik Buš je branio taj program kao neophodno sredstvo u borbi protiv terorizma, ali mnogi u Kongresu tvrde da se njime krši Zakon o nadzoru iz 1978, koji predviđa obavezne sudske naloge za takve slučajeve. Administracija je u januaru pristala da sud razmotri legalnost programa prisluškivanja. Međutim, to nije zadovoljilo neke skeptične zakonodavce. Senatski Odbor za pravosuđe je prošle nedelje uputio obavezujuće sudske pozive kancelariji potpredsednika Ričarda Čejnija u Beloj kući i Sekretarijatu za pravosuđe, tražeći dokumenta koja se tiču programa prisluškivanja. Predsednik tog senatskog odbora, Patrik Lejhi, demokrata iz Vermonta, nedavno je govorio o svojim strepnjama na programu televizijske mreže NBC.

”Bela kuća je izabrala konfrontaciju umesto saradnje i mislim da to nije srećna okolnost. Niko u mom odboru, republikanac ili demokrata, ne pokušava da sazna šta se dogodilo sa prisluškivanjem terorista. Mi tražimo pravno opravdanje za višegodišnje prisluškkivanje običnih Amerikanaca i drugih - bez sudskog naloga.“
Administracija do 18. jula treba da odgovori na te obavezujuće sudske pozive. Neke demokrate nagoveštavaju da neće pristati da odobre promene u Zakonu o nadzoru koje predlaže administracija, sve dok Bela kuća ne preda dodatne dokumente o programu prisluškivanja. Međutim, pojedini zakonodavci sada tvrde da su posle neuspešnih terorističkih napada u Londonu i Glazgovu, izmene tog zakona neophodne. Oni tvrde - baš kao i administracija - da predložene promene obuhvataju odgovarajuće bezbednosne mere za zaštitu prava na privatnost Amerikanaca. Među njima je senator Džozef Liberman iz Konektikata, koji sebe naziva nezavisnim demokratom i koji je o tome nedavno govorio kao gost programa televizijske mreže ABC.
“Stigli smo u dvostranački ćorsokak u pogledu toga da li američka vlada može da prisluškuje razgovore ili prati e-meil tragove ljudi koji nisu američki državljani. To je pogrešno. Moramo da rešimo taj problem i odobrimo zakon kojim će ljudima koji rade za nas biti omogućeno da nas zaštite.“
Senator Liberman je predsednik Senatskog odbora za unutrašnju bezbednost i upravne poslove.

@Baford

Veoma lijep tekst!

Prebacio sam ga ovdje, mislim da mu više odgovara ova tema, mada ni tamo nije bilo pogrešno.

Mozda jedna zanimljivost...

Nesto sam trazio, iako su naravno ti podaci tajni, nagadjanja su da se izdaci obavestajnih sluzbi US krecu oko 44 mlrd $./ imajte u vidu da je vojni budget US 532 mlrd $.

Otprilike su cifre sledece (u mlrd $) - to su civ. sluzbe koje prikupljaju podatke u inostranstvu.

NSA 7,5
NRO 7,5 - agencija koja se stara o satelitima...
CIA 5
FBI 1
.
.
.
.
Cisto da imate orjentaciju o tome kolika je finansijska moc pojedinih sluzbi u odnosu na druge.

Svuda u svetu obavestajne sluzbe u svom radu koriste saradnicke mreze.
Postoji vise nacina da bi se prvo uspostavila, a onda rasirila saradnicka mreza.

Prvi nacin je putem finansiranja ljudi koji su pripadnici saradnicke mreze. Zavisno od drzave to se moze izvrsiti razlicitim putem.

Drugi nacin je putem koriscenja ideoloske pripadnosti onoga koga sluzba zeli da vrbuje da radi kao njen saradnik. Ovo karakterise drzave bivseg Istocnog bloka, u kojima je ideologija bila duboko ukorenjena u svest ljudi koji su ziveli u to vreme iza “gvozdene zavese”. Biti saradnik domace obavestajne sluzbe, bila je cast i istovremeno dokaz da drzava ima poverenje u onoga koga angazuje na tim zadacima. Danas, sa propascu komunizma i ideoloske osnove na kojoj je on pocivao, ovaj nacin rada skoro da je napusten, jer je neupotrebljiv.

Treci nacin je putem ucene onih koji su sluzbi potrebni, jer su u situaciji da dodju do kvalitetnih podataka. Naime, tokom kontinuiranog sprovodjenja operativnih mera: prisluskivanja, pracenja, nadziranja bitnih objekata itd., dolazi se do podataka koji su cesto intimnog karaktera. Sluzeci se tim podacima sluzba ucenjuje pojedine gradjane kako bi ih privolela na saradnju.

Cetvrti nacin je specifican po tome sto postoji jedan broj gradjana koji zele da saradjuju i distavljaju sluzbi podatke, jer im to pricinjava zadovoljstvo. Na taj nacin se kod njih stvara lazan osecaj moci, u smislu da su oni neophodna karika u funkcionisanju obavestajnog sektora u drzavi, tj. da se bez njih jednostavno ne moze.

Za spijuniranje na Balkanu koriscena infrastruktura jugoslovenske Udbe


Inostrani partneri Slovenije u spijunskim poslovima na Balkanu ne samo da su ljuti vec su furiozni zbog „provala" agenture u Ljubljani, saopstio je Rudi Moge, clan parlamentarne komisije za nadzor rada tajnih sluzbi. Za to je zasluzan sam vrh drzave, sa predsednikom vlade na celu. Pandorinu kutiju je, naime, otvorio licno premijer koji je lane u novembru poslao coveka iz svog kabineta da ceprka po Slovenackoj obavestajno-bezbednosnoj agenciji (SOVA).

Posle toga krenulo je „pranje prljavog vesa" i medijima je servirana prica o nezakonitom Sovinom „crnom fondu" iz koga je predsednik Janez Drnovsek placao svoje hobije, prevashodno dolazak nadrilekara iz Indije koji su ga ucili kako da promenom zivotnog stila dostigne unutrasnju ravnotezu i alternativnim metodama doskoci neizlecivoj bolesti. Jansa nije ocekivao da strela koju je odapeo na Drnovseka moze da mu se vrati poput bumeranga. Pronicljivi novinari prokljuvili su da se sredstva u „crni fond" slivaju prevashodno iz kase nemacke Savezne obavestajne sluzbe BND, a da je predmet ortakluka slovenackih i nemackih spijuna bio nadzor telefonskih veza na Balkanu. „Provaljen" je i stan usred Ljubljane, na zgodnom mestu – tacno nasuprot „Telekoma Slovenije".

Tajna lokacija nalazi se u zgradi popularno nazvanoj „Kozolec" na Bavarskom dvoru, izgradjenoj 1956. Prema slovenackim izvorima jugoslovenska Udba ju je opremila infrastrukturom za obavestajni rad, jer je isprva sluzila kao rezidencija stranih diplomata. Stan i vizuelno odudara od svih ostalih u ogromnom zdanju sa tri ulaza (uz tri kamere montirane u auli ulaza koji je koristila BND) jer jedini na spoljnoj fasadi ima klima-uredjaje (za hladjenje masina?) sto je neobjasnjiv izuzetak za objekat koji je pod spomenickom zastitom.

Odatle je bilo jednostavno prikljuciti se na glavni opticki kabl sproveden pod Ljubljanom. Otkriveno je da BND i Sova godinama prisluskuju kljucni telekomunikacioni kanal izmedju juzne i severne Evrope, a dve agenture su za „prepad" na opticki vod iskoristile infrastrukturu zaostalu od nekadasnje jugoslovenske Sluzbe drzavne bezbednosti (SDB). U iste svrhe je iskoriscen i saht koji vodi do kabla, a koji je „nekada sluzio Udbi".

Spijunsko gnezdo je bilo napusteno „posle demokratskih promena 1991, „potvrdjuju susedi, a da se unutra nalazi zavidna kolicina tehnicke opreme za prisluskivanje slovenacke vlasti otkrivaju sredinom devedesetih godina proslog veka slucajno – procurela je voda i stan je na silu otvoren kako bi se sprecila veca steta u zgradi. „Celija" je posle dugogodisnjeg mirovanja „proradila" pre nekoliko godina, a stanari su registrovali nepoznate komsije koje su im odzdravljale na engleskom jeziku.

Ukratko, skroviste slovenackih i nemackih operativaca smesteno je u 159 kvadratnih metara na trecem spratu, koje je prethodno koristila „komunisticka tajna SDB", pise „Delo", a lokacija je posebnim komunikacionim kanalom neposredno povezana i sa sedistem Sove u predgradju Ljubljane. BND je „svoj deo troskova" uplacivao u netom raskrinkani „crni fond" Sove, koja je samo 2006. kasirala 159.770 evra iz budzeta drugih tajnih sluzbi.

Politicari s levice ali i eksperti za „obavestajna pitanja" slozni su da je Jansina vlada u zelji da diskvalifikuje konkurenciju pred predstojece predsednicke i parlamentarne izbore ucinila teske greske u vezi sa Sovom, zbog kojih bi na optuzenickoj klupi mogao da se nadje i premijer pod optuzbom za veleizdaju (kako je predlozio jedan od poslanika u emisiji POP TV). Premijer je ocerupao Sovu, zakljucuje „Dnevnik", a Moge upozorava da je Jansina vlada navukla sebi na vrat bes stranih agentura, pre svega dve najvece, americke i nemacke. Kako se saznaje, interes Nemacke u opisanoj operaciji bio je pristup telekomunikacijama na Balkanu, a na udaru je bila i Srbija; interes Slovenije bio je isti, ali sluzbena Ljubljana bez tehnicke i finansijske pomoci Berlina ne bi mogla da spijunira uzduz i popreko balkansko poluostrvo, posto je oprema „omrazene SDB" bila zastarela.

A susjedstvo?...

Dusan Mihajlovic pod kontrolom britanskih tajnih sluzbi
Monkton, sef MI6 za Balkan, i bivsi sef Skotland jarda Monk, trebalo je da urede srpsku policiju po britanskim standardima


Prema navodima Zorana Petrovica Pirocanca na sajtu agencije SINA (http://www.sina.org.yu/), a pozivom na pisanje lista "Kurir" o operaciji francuskih tajnih sluzbi "Sultan", u vezi sa kojom izvori iz francuske tajne policije tvrde da je Stamboliceva glava placena tonom kokaina, clanovi "zemunskog klana" su otisli u Francusku da bi finalizovali posao. Pohapseni su u Parizu i ekspresno vraceni u srpski zatvor. Samo dan posle ubistva Spasojevica i Lukovica, policija je obelodanila da je otkriven les Ivana Stambolica. Da li su "zemunci" ubijeni da ne bi progovorili o tome ko je narucio Stambolicevo ubistvo?

Za srpske istrazne organe mnoga pitanja ostaju otvorena. Na primer, koji su to kanali pomogli Dusanu Mihajlovicu da ubedi Francuze da mu ekspresno izruce kriminalce? Odakle ta snaga da ubedi Francuze, koji su vrlo skepticni prema srpskoj politici uopste? Zasto su pri tom francuske obavestajne strukture tek 2004. godine izvukle iz rukava nekadasnje Mihajloviceve poslove s francuskim velikim firmama, poput "Lyonnaise des Eaux"?

Ocigledno da nekima u Francuskoj smeta Dusan Mihajlovic. Zasto? Pominje se kako je Dusan Mihajlovic, dok je bio na vlasti, u Srbiji bio upadljivo okruzen Englezima.

Pominju se, pre svega, Monkton, "plavokrvni" sef MI6 za Balkan (videti opsirnije o Monktonu: http://www.bhhrg.org/LatestNews.asp?ArticleID=44), kao i bivsi sef Skotland jarda Monk, odaslan iz Londona da upristoji srpsku policiju po skotlandjardovskim principima. O velikom policajcu Monku manje se zna u javnosti u Srbiji, ali su strane sluzbe uocile kako je Mihajlovic bio vrlo blizak sa engleskom dvojkom izaslanom iz Londona posle pada Milosevica da pomogne u bezbednosnom konsolidovanju nove vlasti. Ako je tvrdnja preterana, onda je sasvim izvesno da je Mihajlovic sa njima bio prisniji nego sa ostalim strancima.

Zasto Francuzi nisu pustili da ovakve informacije cure ranije? Najpre, njihove sluzbe ne lome nista preko kolena, nisu imali sve elemente u rukama, sve dok se nije desilo ubistvo Zorana Djindjica u martu 2003, kaze francuski izvor. Navodno, tada je francuskim sluzbama sve puklo pred ocima.

Spasojevic i Lukovic ubijeni su 27. marta 2003, a vec 28. marta 2003. ministar Mihajlovic otkriva da je pronadjeno telo Ivana Stambolica. Tada su, navodno, francuske sluzbe konacno rastumacile svu hitnost toga da se ona "petorka" odmah sa aerodroma u Parizu prebaci u Beograd. Samo se ne zna i dalje koji su krugovi u francuskoj politici odobrili Mihajlovicu nepropisan transfer "petorke".

Veliko pitanje na koje treba javno da se odgovori jeste i sledece: sta je bilo sa tom tonom "belog"? "Siptar" je na putu do bolivijske koke uhapsen, ali ko je umesto njega taj tovar pokupio, pa preko Bara uvezao na nas prostor? Ko se tako lepo opario od tih para? I hoce li se ikad Specijalni sud zainteresovati za ovu znacajnu epizodu prozvanu u Francuskoj operacija "Sultan"?

Direktor crnogorske policije na saslušanju
Utorak, 25. septembar 2007.

http://www.mtsmondo.com/slike/vesti/000/716/v71663p0.png

Odbor Skupštine Crne Gore za bezbednost i odbranu jednoglasno je, na predlog opozicione Socijaldemokratske partije, odlučio o kontrolnom saslušanju direktora Uprave policije Veselina Veljovića, javili su podgorički mediji.

Veljović će biti saslušan o toku i rezultatima istraga u slučajevima ubistva telohranitelja i vozača Srdjana Vojičića i njegovog "gazde" književnika Jevrema Brkovića, kao i napada na direktora "Vijesti" Željka Ivanovića.

Prema rečima predsednika tog parlamentarnog odbora Dragana Kujovića saslušanje će biti zakazano najkasnije do 15. oktobra.

Crnogorski mediji su javili da je odbor odbio predlog Dobrila Dedeića da osim Veljovića budu pozvani Jevrem Brković, Željko Ivanović i Puniša Voijivčić, rodjak ubijenog Srdjana Vojičića.

Kujović je, medjutim, objasnio da je jedinstven stav Odbora da članovi, pojedinačno ili u grupama mogu razgovarati sa tim osobama.

Ko to bude želeo, ima ovlašćenje skupštinsmog odbora, da ih pozove i sa njima razgovara u parlamentu i da ta saznanja prenese na sednici odbora", rekao je Kujović.

(Tanjug)

SVIJET – RUSIJA
Odlikovan bivši sovjetski špijun

Moskva, (MINA) - Bivši sovjetski špijun infiltriran u britansku obavještajnu službu, Džordž Blejk, odlikovan je u Moskvi, prenijele su agencije.

Blejk, koji je istog dana napunio 85 godine, dobio je Orden za prijateljstvo na ceremoniji održanoj u sjedištu Ruske spoljne obavještajne službe, a odlikovanje mu je predao šef službe Mihail Fradkov.

"Blejkovom zaslugom Sovjetski savez je izbjegao vojnu i političku štetu, koju su mogle da izazovu Sjedinjene Američke Države i Britanija da su uspjele u operaciji danas poznatoj pod imenom 'Berlinski tunel'", rekao je portparol ruske službe Sergej Ivanov.

Američke i britanske specijalne službe su 50-tih godina, u tada podijeljenom Berlinu, namjeravale da izgrade tajni tunel iz kojeg bi prisluškivale sovjetski sektor.

Blejk je saznao za taj projekat i obavijestio Moskvu o njemu.

On je 1961. godine otkriven i uhapšen, ali je uspio da pobjegne u Sovjetski Savez, gdje je nastavio da radi kao agent u obavještajnoj službi.

Komsije pisu na blogovima http://taliban.blogger.ba/ , i ne boje se domacih

Moskva pravi svoj FBI

- Rusija će na jesen, u okviru odavno najavljene reforme službi bezbjednosti, dobiti novu obavještajnu službu - Federalnu istražnu službu (FSR), sličnu američkom Federalnom istražnom birou (FBI).

Cilj je da se objedine istražni organi svih bezbjednosnih struktura, a osnivanje nove strukture odobreno je na najvišem nivou, prenose agencije.

Na položaj direktora FSR pretenduju dvojica kolega sa studija Vladimira Putina - Aleksandar Bastrikin, šef Istražnog komiteta pri Tužilaštvu Rusije, i Aleksej Aničin, rukovodilac sličnog tijela pri Ministarstvu unutrašnjih poslova.

Obje kandidature garantuju Kremlju očuvanje maksimalnog uticaja na istražne organe, a u Ministarstvu unutrašnjih poslova nedavno je saopšteno da će reforma krenuti od istražnog komiteta ovog ministarstva.

Tu će se na bazi dvije uprave - za organizovani kriminal protiv ekonomske bezbjednosti i organizovani kriminal protiv javne bezbjednosti - formirati Glavna istražna uprava, koja treba da preraste u FSR.

Zamišljeno je da pod okrilje nove strukture pređe i dio ljudi iz Federalne službe za borbu protiv narkotika i Federalne službe bezbjednosti, nasljednika KGB.

Ruske službe bezbjednosti obuhvataju: FSB, SVR i GRU. Federalna služba bezbednosti (FSB) je glavni naslednik sovjetskog KGB-a. Bavi se kontrašpijunažom, unutrašnjom i pograničnom bezbjednošću i borbom protiv terorizma.

Spoljna obavještajna služba (SVR), je nasljednik direktorata KGB, koji je Gorbačov raspustio poslije neuspješnog državnog udara bavi se obavještajnim radom u inostranstvu.

Glavna obavještajna uprava (GRU) odnosno Vojna obavještajna služba, najveća je u Rusiji. GRU ima u orbiti preko 130 satelita, čija mreža zapošljava oko 350 hiljada stručnjaka.

Tajna obavestajna sluzba: MOSAD ( Kalibar br. 22)

Izraelska tajna obavestajna sluzba Mosad sa pravom uziva ugled jedne od najmocnijih i najbolje organizovanih tajnih sluzbi na svetu. Za ime ove sluzbe vezuju se mnoge spektakularne akcije i operacije sirom sveta, koje su pomogle da Izrael svih ovih godina opstane u neprijateljskom arapskom okruzenju.

Mosad i u svojoj zemlji ima status legende, nacionalnog ponosa i institucije sa nemerljivim zaslugama za postojanje jevrejske drzave.

Operativci Mosada predstavljaju vrhunske profesionalce i prave inovatore u oblasti obavestajnog i konspirativnog delovanja, a jedan od osnovnih principa koga se pridrzavaju u svom radu je: "ne daj nikad da te uhvate". Medjutim, desi se nekad i da prekrse ovo pravilo...

Tako su, zahvaljujuci jednoj neuspesnoj akciji 1973. u Norveskoj, uhapsena cetiri agenta Mosada, koji su prilikom saslusanja pred sudom, prvi put otkrili organizaciju i taktiku delovanja tzv. "Udarnog tima" Mosada, koji je imao zadatak da pronalazi i likvidira neprijatelje Izraela sirom sveta. Imena grupa u sastavu jednog ovakvog tima oznacavana su slovima hebrejske abecede.

I grupa "ALEPH" - u ciji sastav su ulazili iskljucivo likvidatori, profesionalne ubice, snabdevene specijalnim vrstama lako prenosivog i rasklopivog oruzja, sa prigusivacima i odlicne preciznosti, od kojih su neka izradjivana u laboratorijama Mosada.

II grupa "BETH" - starala se za povlacenje tima sa mesta akcije i bezbedno napustanje sireg podrucja.

III grupa "HETH" - zadatak ovog , u praksi obicno para (cesto muskarac i zena) bio je da neupadljivo iznajmljuju konspirativne stanove, automobile i legalno obezbedi sve ono sto je potrebno za neometano izvodjenje akcije.

IV grupa "AYIN" - brojcano najveca, imala je i najslozeniji zadatak, koji se sastojao u okrivanju i identifikaciji osobe koju treba "eliminisati". Odgovornost ove grupe je velika i od nje je, prakticno, zavisio ishod poduhvata i sudbina cele ekipe.

V grupa "QOPH" - odrzavala je vezu sa centralom Mosada u Tel Avivu, kako bi u slucaju potrebe, mogle da se vrse konsultacije. Da bi veza bila tajna i zasticena od "upadanja" (prisluskivanja) sluzbe bezbednosti zemlje u kojoj se tim nalazio u potrazi za zrtvom, veza je uspostavljana iz ambasade Izraela u toj zemlji i obavljala se, naravno, sifrovanim porukama.

Zahvaljujuci ovom sudjenju svetska javnost je saznala za tajno delovanje "Udarnog tima", koji je posle ovoga, navodno, prestao da postoji a izvodjenje slicnih akcija prepusteno je komandoskim jedinicama izraelske armije. Medjutim, sudeci po nekim akcijama koje je Mosad preduzimao u poslednje rvreme, cini se da je Mosad ponovo aktivirao "Udarni tim", varovatno u nesto modifikovanijem obliku.

Tajni i prikriveni rat izmedju Izraelaca i Arapa, u prvom redu Palestinaca, nastavlja se i dalje, nesmanjenom zestinom. Obavestajna sluzba Mosad u tom ratu ce i dalje igrati vaznu ulogu, ali ce ozbiljno morati da preispita neke postupke u svom operativnom radu.

Dragan Dzamic

Pentagon ukinuo svoj kontroverzni vojno-obavještajni ured
Tuesday, 05.08.2008.

Pentagon je u ponedjeljak izvijestio kako je zatvorio svoj kontroverzni vojno-obavještajni ured za koji se sumnjalo da je nakon terorističkih napada na SAD 11. septembra neovlašteno špijunirao građane.

Ministarstvo odbrane obavijestilo je kako je "ukinulo" Ured za kontraobavještajne aktivnosti (CIFA), koji je 2002. osnovao američki ministar odbrane Donald Rumsfeld kako bi objedinio odbrambene i oružane službe protiv obavještajnih prijetnji svjetskih sila i skupina oput al-Qaide.

CIFA-u bi trebala zamijeniti nova organizacija, pod nazivom Centar za odbrambene kontraobavještajne i obavještajne poslove, kojega bi nadzirala Pentagonova Odbrambeno-sigurnosna agencija.

Aktivnosti CIFA-e zabrinule su članove Kongresa i zagovornike prava građana, budući da se za CIFA-inu baza podataka Talon, ustrojenu kako bi nadzirala prijetnje protiv američkih vojnih postrojenja, doznalo kako je raspolagala informacijama o američkim antiratnim prosvjednicima, uključujući i Kvekere, iako je za njih utvrđeno kako ne predstavljaju nikakvu sigurnosnu prijetnju.

Talon je ukinut prošle godine nakon niza prosvjeda, a brojne kontroverze oko CIFA-e dovele su do toga da je Ministarstvo odbrane prišlo reorganizaciji aktivnosti tog ureda, javila je Hina.

Visoki dužnosnik obrambenog sustava, koji je želio ostati anoniman, za Reuters je izjavio da je ministar obrane Robert Gates odobrio promjene nakon što su izvještaji o obavještajnim poslovima Pentagona pokazali da bi aktivnosti CIFA-e puno bolje i učinkovitije mogla 'odraditi' neka druga agencija.

Agent odao tajne

OPERATIVAC Bezbednosno-informativne agencije Branko Veljković suspendovan je pre nekoliko dana zbog saznanja BIA da, kako je saopšteno, zloupotrebljava status službenog lica i sa podacima određenog stepena poverljivosti postupa mimo procedure.
Iz ovakve formulacije Službe, kako saznajemo, krije se činjenica da postoji sumnja da je Veljković određenom broju ljudi prenosio informacije pod oznakom "državna tajna". Do ovakve informacije BIA je došla u sklopu aktivnosti na kontraobaveštajnoj zaštiti agencije.
Protiv Veljkovića je pokrenut i disciplinski postupak zbog teške povrede službene dužnosti, a Bezbednosno-informativna agencija, posle dužeg vremena, izdala je saopštenje za javnost. Ovakvi slučajevi uglavnom su, dosad, bili obavijeni velom tajne.
Međutim, ime Branka Veljkovića nije nepoznato javnosti. Zna se da je blizak sa Miloradom Bracanovićem i Miloradom Ulemekom Legijom. Bio je oficir Jedinice za specijalne operacije Resora državne bezbednosti.
Sa Legijom je, juna 2001, uhapšen u klubu "Stupica" u Beogradu, posle incidenta na proslavi rođendana Svetlane Ražnatović, a nagađalo se da su obojica potezala oružje.
U ovom trenutku se vodi istraga i o tome ko su ljudi kojima je Veljković davao podatke. Prema nezvaničnim informacijama, na tom spisku su čak i političari, ljudi iz medija... Nagađa se i da je određeni broj tih podataka čak i zloupotrebljavan, odnosno da su neke informacije izvlačene iz konteksta, i tako dobijale drugi smisao.
U BIA nisu želeli da komentarišu suspendovanje svog operativca. On je prošle nedelje priveden i na informativni razgovor.
- Protiv Veljkovića nije podneta krivična prijava, kako zakon nalaže kada je reč o odavanju službenih informacija, jer se još utvrđuju okolnosti - rečeno je "Novostima" u Agenciji. - Zasada nema osnova za krivičnu odgovornost i sve zavisi od disciplinskog postupka. Ukoliko se potvrde sumnje, podnećemo prijavu.